მე და ჩემი საუკეთესო მეგობარი 45 წლის ასაკში იდენტურ ტყუპ ძმებზე დავქორწინდით და ორივე დავორსულდით. თუმცა, ერთ ღამეს, დილის 2 საათზე, ჩემი საუკეთესო მეგობარი ჩემი ქმრის საძინებელში გამოვიჭირე… რამდენიმე კვირის შემდეგ ექიმმა ჩვენი გენეტიკური გამოკვლევების შედეგები შეისწავლა, გაფითრდა და ჩუმად თქვა: „ღმერთო ჩემო… აცნობიერებთ კი, რა შეიძლება დაემართოთ ამ ბავშვებს?“

მე და ჩემი საუკეთესო მეგობარი 45 წლის ასაკში ორ იდენტურ ტყუპ ძმაზე დავქორწინდით და ორივე დავორსულდით. თუმცა, ერთ ღამეს, დილის 2 საათზე, ჩემი საუკეთესო მეგობარი ჩემი ქმრის საძინებელში გამოვიჭირე… რამდენიმე კვირის შემდეგ ექიმმა ჩვენი გენეტიკური გამოკვლევების შედეგები შეისწავლა, გაფითრდა და ჩურჩულით თქვა: „ღმერთო ჩემო… აცნობიერებთ, რა შეიძლება დაემართოთ ამ პატარებს?“

როდესაც მე და ჩემმა საუკეთესო მეგობარმა გადავწყვიტეთ, ერთსა და იმავე დღეს ორ ტყუპ ძმაზე დავქორწინებულიყავით, ყველა ხუმრობდა, რომ ადრე თუ გვიან ჩვენს ქმრებს ერთმანეთში ავურევდით.

იმ დროს ამაზე მხოლოდ გვეცინებოდა.

მაგრამ წინასწარ რომ მცოდნოდა, რამდენიმე თვის შემდეგ რა ეჭვები დამტანჯავდა, ეს ხუმრობა სასაცილოდ აღარასდროს მომეჩვენებოდა.

ლინდასთან უკვე ოცდაათი წელი ვმეგობრობდი. ცხოვრების ყველაზე რთული პერიოდები ერთად გვქონდა გადატანილი. ორივე ორმოცდახუთი წლის ვიყავით და თითქმის უკვე შეგუებული გვქონდა აზრი, რომ ბედნიერი ოჯახის შექმნას ვეღარასდროს შევძლებდით.

შემდეგ კი ჩვენს ცხოვრებაში რობერტი და დანიელი გამოჩნდნენ.

ისინი ორმოცდაშვიდი წლის იდენტური ტყუპი ძმები იყვნენ. იმდენად ჰგავდნენ ერთმანეთს, რომ ზოგჯერ ახლობლებიც კი ერთმანეთში ურევდნენ.

რობერტი ჩემი ცხოვრების სიყვარული გახდა, დანიელს კი ლინდა შეუყვარდა.

ერთი წლის შემდეგ გადავწყვიტეთ, ქორწილი ერთსა და იმავე დღეს გადაგვეხადა.

ჩვენი ქორწილი ზღაპარს ჰგავდა. ორი პატარძალი, ორი სრულიად ერთნაირი საქმრო და ასობით სტუმარი.

იმ დღეს ლინდამ ჭიქა ასწია და ხუმრობით თქვა:

– მარგარეტ, წარმოგიდგენია, ორივე რომ ერთდროულად დავორსულდეთ? ჩვენი შვილები თითქმის და-ძმასავით იქნებიან!

ყველას ხმამაღლა გაგვეცინა.

თუმცა, ოთხი თვის შემდეგ ისეთი რამ მოხდა, რასაც არავინ ელოდა.

დავორსულდი.

ორმოცდახუთი წლის ასაკში ეს ამბავი ნამდვილი სასწაული იყო.

მაგრამ კიდევ უფრო დაუჯერებელი ის იყო, რომ ერთი კვირის შემდეგ ლინდამაც გამოაცხადა, რომ ბავშვს ელოდებოდა.

ჩვენი ქმრები სიხარულისგან მეცხრე ცაზე იყვნენ.

ერთად დავდიოდით ექიმთან, ვარჩევდით ბავშვის ტანსაცმელს და ვოცნებობდით იმაზე, თუ როგორ ითამაშებდნენ ჩვენი შვილები ერთად.

თუმცა მალე უცნაური რაღაცების შემჩნევა დავიწყე.

ლინდა ზოგჯერ რობერტის მიმართ განსაკუთრებულ სითბოს იჩენდა. ისინი ხშირად ხუმრობდნენ ერთმანეთთან, რობერტი კი მას უჩვეულოდ ნაზი ხმით ესაუბრებოდა.

თავიდან ამას განსაკუთრებულ ყურადღებას არ ვაქცევდი.

მაგრამ ერთ ღამეს ყველაფერი შეიცვალა.

ოთხივე ძმების აგარაკზე ვიმყოფებოდით.

ღამის ორ საათზე გამეღვიძა და შევამჩნიე, რომ რობერტი ჩემს გვერდით აღარ იყო.

დერეფანში გავედი და დავინახე, რომ ჩვენი საძინებლის კარი ოდნავ ღია იყო.

შიგნით ლინდა და რობერტი იდგნენ.

ისინი იმდენად ახლოს იყვნენ ერთმანეთთან, რომ წამით ვიფიქრე, თითქოს კოცნას აპირებდნენ.

ლინდას ხელი ჩემი ქმრის მკერდზე ედო, რობერტს კი იგი მხრებზე ჰყავდა მოხვეული.

ადგილზე გავშეშდი.

– აქ რა ხდება? – ვიკითხე აკანკალებული ხმით.

ლინდა მაშინვე უკან დაიხია. რობერტი კი ჩემსკენ შემობრუნდა.

– არაფერი, ძვირფასო, – მიპასუხა მან და ჩემკენ წამოვიდა. – მოდი, დავიძინოთ. მომენატრე.

ხელი მომხვია და შუბლზე კოცნა სცადა.

მაგრამ მის ჩახუტებას თავი დავაღწიე.

– მაშინ ლინდა ჩვენს საძინებელში რას აკეთებდა?

– უბრალოდ ვსაუბრობდით, – მიპასუხა რობერტმა.

ჩემს საუკეთესო მეგობარს შევხედე.

ის დუმდა და თვალები დაეხარა.

იმ ღამეს თითქმის არ მძინებია.

თვალწინ გამუდმებით ერთი და იგივე სურათი მედგა: ლინდას ხელი ჩემი ქმრის მკერდზე და მათი სახეები ერთმანეთთან საეჭვოდ ახლოს.

მეორე დილით ლინდა ისე იქცეოდა, თითქოს არაფერი მომხდარა.

უფრო მეტიც, ერთად ბავშვის ტანსაცმლის საყიდლებზე წასვლაც კი შემომთავაზა.

უარი ვუთხარი.

ოცდაათი წლის შემდეგ პირველად აღარ მინდოდა მასთან მარტო დარჩენა.

დღეები გადიოდა, მაგრამ ჩემი ეჭვები არ ქრებოდა.

ყოველ ჯერზე, როცა რობერტი ჩემს მომრგვალებულ მუცელს ეფერებოდა და ჩვენს პატარაზე საუბრობდა, თვალწინ ლინდა წარმომიდგებოდა.

იქნებ მას ნამდვილად ჰქონდა ურთიერთობა ჩემს ქმართან?

იქნებ მისი ბავშვის მამაც რობერტი იყო?

ყველაზე საშინელი კი ის იყო, რომ უკვე იმაზეც დავიწყე ფიქრი, ხომ არ ჰქონდა ლინდას ეს ყველაფერი წინასწარ განზრახული.

რამდენიმე კვირის შემდეგ ექიმთან მივედით, რათა ორსულობის დროს ჩატარებული გენეტიკური გამოკვლევების შედეგები განგვეხილა.

ექიმი ჰარისი კომპიუტერთან იჯდა.

ის დიდი ხნის განმავლობაში ყურადღებით სწავლობდა ჩვენს ანალიზებს.

შემდეგ კი მისი სახის გამომეტყველება უცებ შეიცვალა.

სათვალე მოიხსნა და ჩვენ შემოგვხედა.

– ღმერთო ჩემო… აცნობიერებთ, რა შეიძლება დაემართოთ ამ პატარებს?

ლინდამ ხელი ჩამჭიდა.

– ექიმო, რა ხდება? რა არის პრობლემა?

გაგრძელებას პირველ კომენტარში წაიკითხავთ! 👇👇

პირველი კომენტარი 💬

– მიღებული შედეგები გვაფიქრებინებს შესაძლო მემკვიდრეობითი დაავადების არსებობაზე, რომლის უგულებელყოფაც არ შეიძლება. დამატებითი გამოკვლევების ჩატარება მოგვიწევს.

სუნთქვა ძლივს შევძელი.

– ჩვენი პატარები ავად არიან?

– ამ ეტაპზე ჯერ არ ვიცით. მაგრამ ერთი კითხვა უნდა დაგისვათ. თქვენი ქმრები ნამდვილად იდენტური ტყუპი ძმები არიან?

– დიახ, – ერთდროულად ვუპასუხეთ.

ექიმის სახე კიდევ უფრო დამძიმდა.

– თქვენს ოჯახებში მემკვიდრეობითი გულის დაავადება ხომ არ ყოფილა?

რობერტმა და დანიელმა ერთმანეთს გადახედეს.

ამ დროს ლინდამ ტირილი დაიწყო.

ვეღარ მოვითმინე.

– ლინდა, სიმართლე მითხარი! ჩემს ქმართან ურთიერთობა გაქვს?

დანიელი გაოგნებული შემობრუნდა ცოლისკენ.

– რაზე ლაპარაკობ, მარგარეტ?

– ისინი ჩვენს საძინებელში, ღამის ორ საათზე დავინახე! ისე ახლოს იდგნენ ერთმანეთთან, მეგონა, კოცნას აპირებდნენ! ახლა კი ექიმი მეუბნება, რომ ჩვენს პატარებს საფრთხე ემუქრებათ!

ლინდამ სახე ხელებში ჩამალა.

რობერტი ჩემკენ ერთი ნაბიჯით წამოვიდა.

– მარგარეტ, ლინდას შენთვის არასოდეს უღალატია.

– მაშინ ორივე რას მიმალავთ?

დანიელი მოულოდნელად სკამზე უღონოდ დაეშვა.

– რობერტ, აღარ დამალო! სიმართლე უთხარი!

მხოლოდ ამის შემდეგ გავიგე მთელი სიმართლე.

ორი თვით ადრე დანიელს მანქანის მართვის დროს მოულოდნელად ცუდად გაუხდა. საბედნიეროდ, მან დროულად შეძლო მანქანის უსაფრთხოდ გაჩერება.

რამდენიმე გამოკვლევის შემდეგ ექიმებმა იშვიათი მემკვიდრეობითი გულის დაავადების არსებობა იეჭვეს.

რადგან რობერტი მისი იდენტური ტყუპისცალი ძმა იყო, ექიმებმა მასაც გამოკვლევების ჩატარება ურჩიეს.

ძმებმა გადაწყვიტეს, ყველაფერი საიდუმლოდ შეენახათ, სანამ პასუხებს არ მიიღებდნენ.

ლინდამ გაიგო, რაც ხდებოდა, და რობერტს სამედიცინო გამოკვლევების ორგანიზებაში დაეხმარა.

იმ ღამეს, როდესაც ისინი ჩვენს საძინებელში გამოვიჭირე, ლინდა რობერტთან იმიტომ მივიდა, რომ გაეფრთხილებინა: დანიელს კვლავ ცუდად ჰქონდა თავი.

რობერტი ძმასთან წასასვლელად ემზადებოდა, როდესაც ლინდამ, რომელსაც შიშმა მთლიანად მოიცვა, აკანკალებული ხელით ხელი ჩასჭიდა.

– საშინლად მეშინოდა, – ამიხსნა ლინდამ ცრემლიანი თვალებით. – რობერტი უბრალოდ ჩემს დამშვიდებას ცდილობდა. როდესაც შენ შემოხვედი, ერთი სიტყვის თქმაც კი ვერ შევძელი.

გამახსენდა მათი სახეები, ლინდას აკანკალებული ხელი და ბოლოს მივხვდი, რამდენად არასწორად მქონდა გაგებული ის, რაც საკუთარი თვალით ვნახე.

– მაგრამ მაშინ რატომ არაფერი მითხარით?

რობერტმა ხელი ჩამკიდა.

– იმიტომ, რომ არასწორი გადაწყვეტილება მივიღე. მეგონა, თუ გავჩუმდებოდი, დაგიცავდი.

ექიმმა აგვიხსნა, რომ პირველადი შედეგები შესაძლო მემკვიდრეობით რისკზე მიუთითებდა, თუმცა ეს სულაც არ ნიშნავდა, რომ ჩვენი პატარები აუცილებლად ავად იქნებოდნენ.

მომდევნო რამდენიმე კვირა ჩვენი ცხოვრების ყველაზე რთული პერიოდი აღმოჩნდა.

გენეტიკურ კონსულტაციაზე დავდიოდით და დამატებით გამოკვლევებს ვიტარებდით.

მე და ლინდა ყოველდღე ერთად ვატარებდით.

ერთ დილას მითხრა:

– მარგარეტ, ვიცი, რომ შენი ნდობა დავკარგე. მაგრამ გეფიცები, არასოდეს მიღალატია შენთვის.


მაგრად ჩავეხუტე.

– ახლა უკვე ვიცი.

ორი კვირის შემდეგ ექიმმა კვლავ დაგვიბარა თავის კაბინეტში.

ამჯერად ღიმილით შეგვხვდა.

– ქალბატონებო, კარგი ამბავი მაქვს!

რობერტს ხელი მაგრად ჩავჭიდე.

– დამატებითი გამოკვლევების შედეგები დამაიმედებელია. არცერთ პატარას არ აღმოაჩნდა ის კონკრეტული მემკვიდრეობითი გენეტიკური ცვლილება, რომლისაც ყველაზე მეტად გვეშინოდა.

ლინდამ ტირილი დაიწყო.

მეც ცრემლები წამომივიდა.

ექიმმა დაამატა, რომ ორივე ძმას კვლავ დასჭირდებოდა რეგულარული კარდიოლოგიური შემოწმება, თუმცა მათი გულის პრობლემების კონტროლი სათანადო მკურნალობითა და პერიოდული გამოკვლევებით შესაძლებელი იქნებოდა.

რამდენიმე თვის შემდეგ ლინდამ სრულიად ჯანმრთელი გოგონა გააჩინა.

თორმეტი დღის შემდეგ კი ჩემი პატარა ბიჭიც დაიბადა.

როდესაც ჩვენი პატარები პირველად დავაწვინეთ ერთმანეთის გვერდით, ლინდამ ხმამაღლა გადაიხარხარა.

– გახსოვს, ქორწილში რა გითხარი? რომ ჩვენი შვილები და-ძმასავით იქნებოდნენ?

ორ პატარა არსებას შევხედე.

– მახსოვს. მაგრამ კიდევ ერთი რამ ვისწავლე.

– რა?

– ოცდაათწლიან მეგობრობასაც კი შეუძლია ერთი უსაფუძვლო ეჭვის გამო დაინგრეს.

ლინდამ ხელი ჩამკიდა.

ამ დროს ოთახში რობერტი და დანიელი შემოვიდნენ. ორივეს ხელში სრულიად ერთნაირი ფუმფულა სათამაშო ეჭირა.

ყველას სიცილი აგვიტყდა.

მეგონა, ჩემი საუკეთესო მეგობარი ჩემი ქმრის სიყვარულის წართმევას ცდილობდა. მაგრამ სიმართლე ის იყო, რომ ის ჩუმად იბრძოდა იმისთვის, რათა არცერთ ჩვენს ოჯახს არ დაეკარგა ის ადამიანები, რომლებიც ყველაზე მეტად უყვარდა.

და სწორედ იმ დღეს საბოლოოდ მივხვდი, რომ ზოგჯერ ყველაზე საშინელი საიდუმლოებების უკან ღალატი კი არა… სიყვარული, შიში და სასოწარკვეთილი სურვილი იმალება, დავიცვათ ისინი, ვინც ჩვენთვის ყველაზე ძვირფასია։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: