ჩემმა ქმარმა დამარწმუნა, რომ მისი ჰომოსექსუალი უფროსისთვის ბავშვი გამეჩინა, იმ პირობით, რომ ეს მას დაწინაურების მიღებაში დაეხმარებოდა. თუმცა, როდესაც უკვე რამდენიმე თვის ორსული ვიყავი, შემთხვევით მოვისმინე საუბარი, რომელმაც მისი ნამდვილი განზრახვები გამოააშკარავა… ხოლო ის, რაც მოვისმინე, სიტყვასიტყვით ცუდად გამხადა. 😶🫤

ჩემმა ქმარმა დამარწმუნა, რომ მისი ჰომოსექსუალი უფროსისთვის სუროგატი დედა გავმხდარიყავი და ბავშვი გამეჩინა, იმ დაპირებით, რომ ეს მას დაწინაურებაში დაეხმარებოდა. თუმცა, როდესაც უკვე რამდენიმე თვის ორსული ვიყავი, შემთხვევით მოვისმინე საუბარი, რომელმაც მისი ნამდვილი განზრახვები გამოააშკარავა… და ის, რაც გავიგონე, სიტყვასიტყვით ცუდად გამხადა… 😶🫤

როდესაც ჩემმა ქმარმა პირველად მითხრა სუროგაციის შესახებ, სწორედ იმ დროს მის დაბადების დღის ტორტს ვჭრიდი.

მის უფროსს, რიჩარდს, შვილის ყოლა სურდა. ის მარტოხელა ჰომოსექსუალი მამაკაცი იყო და ეძებდა ქალს, რომელიც მისთვის ბავშვის გაჩენას დათანხმდებოდა.

როგორც ჩანს, ჩემმა ქმარმა რიჩარდს მოუყვა, თუ რამდენად ბედნიერი ვიყავი ორსულობის დროს, როდესაც ჩვენს ქალიშვილს ვატარებდი მუცლით.

– მოიცა, შენს უფროსს ჩემს ორსულობებზე ესაუბრე?

– უბრალოდ კარგ რაღაცებს ვუყვებოდი შენზე, საყვარელო. – ხელი მომხვია. – მან თქვა, რა ბედნიერები ვართ, რომ ემილი გვყავს და ასეთი ლამაზი ოჯახი გვაქვს.

მახსოვს, როგორ დავმშვიდდი და გულში ჩავეხუტე.

ერთი კვირის შემდეგ მან ეს თემა კვლავ წამოჭრა.

რიჩარდმა ვახშამზე დაგვპატიჟა. ჩემმა ქმარმა დამარწმუნა, რომ ეს მხოლოდ შესაძლებლობა იქნებოდა საკითხის განსახილველად და უარის თქმის შემთხვევაში არანაირი ვალდებულება არ მექნებოდა.

როდესაც ჩემი ყოყმანი შეამჩნია, ხელი ჩამკიდა.

– ის რეგიონულ დირექტორად ჩემს დანიშვნას გეგმავს. თუ დავეხმარებით, ეს ავტომატურად არ ნიშნავს, რომ დამაწინაურებს, მაგრამ დავანახებთ, რომ ჩემი იმედი შეიძლება ჰქონდეს.

უკვე რამდენიმე თვე იყო, რაც ფულის გამო ვკამათობდით. იპოთეკური სესხის ყოველთვიური გადასახადი გაიზარდა, ხოლო ძვირადღირებული მანქანა, რომელიც, ჩემი ქმრის თქმით, სამუშაოსთვის სჭირდებოდა, ჩვენს დანაზოგებს მნიშვნელოვნად ამცირებდა.

– რატომ არ დავიწყოთ იმით, რომ მანქანა გავყიდოთ?

მან მაშინვე ხელი გამიშვა.

– ისედაც ისეთი შეგრძნება მაქვს, რომ შენთვის და ემილისთვის საკმარისად კარგი არ ვარ. კიდევ უფრო უნდა გამიმძაფრო დანაშაულის გრძნობა?

სანამ გავიაზრებდი, უკვე მე ვამშვიდებდი მას.

ამის შემდეგ ის სულ უფრო იშვიათად საუბრობდა რიჩარდის მამობის სურვილზე და სულ უფრო ხშირად იმაზე, თუ როგორ შეცვლიდა ჩვენს ცხოვრებას მისი დაწინაურება.

დამპირდა, რომ შაბათ-კვირას მუშაობა აღარ მოუწევდა. ბოლოს და ბოლოს, ნამდვილ ოჯახურ დასვენებებს მოვაწყობდით. მეტიც, ახალ სარეცხ მანქანასაც ვიყიდიდით და აღარ მოგვიწევდა ძველთან ბრძოლა, რომელიც რეცხვის პროგრამის შუაში მუდმივად ჩერდებოდა.

– სულ იმას მეუბნები, რომ ქმარი გენატრება – შემახსენა მან. – ყველაფერს ვაკეთებ იმისთვის, რომ ისევ ისეთი ცხოვრება გვქონდეს, როგორიც ადრე გვქონდა.

მე ჩემი ქმარი მიყვარდა.

და საშინლად მენატრებოდა ის სიახლოვე, რომელიც ოდესღაც გვაკავშირებდა.

ბოლოს დავთანხმდი.

გავიარეთ სამედიცინო გამოკვლევები, მივიღეთ მონაწილეობა ფსიქოლოგიურ კონსულტაციებში და შევავსეთ ყველა საჭირო დოკუმენტი.

ყოველ ჯერზე, როდესაც რომელიმე სპეციალისტი მეკითხებოდა, ვინმე ხომ არ ახდენდა ჩემზე ზეწოლას ამ შეთანხმებაზე დასათანხმებლად, ყოველთვის უარს ვამბობდი.

ჩემი ქმარი ისევ და ისევ მიმეორებდა, რომ ეს მხოლოდ ჩემი გადაწყვეტილება იყო.

ვცდილობდი, მისთვის დამეჯერებინა.

მაგრამ ყოველ ჯერზე, როდესაც ეჭვი მეპარებოდა, ის ჩუმდებოდა და მხოლოდ ჩვენს სამზარეულოს მაგიდაზე მიმოფანტულ გადაუხდელ ქვითრებს უყურებდა.

ემბრიონის პირველი გადატანა წარუმატებელი აღმოჩნდა.

მეორე კი წარმატებული იყო.

როდესაც გავიგეთ, რომ ორსულად ვიყავი, ჩემი ქმარი ატირდა.

იმ მომენტიდან მისი ქცევა შეიცვალა.

ის იმდენად ყურადღებიანი გახდა, რომ დავიწყე ფიქრი, იქნებ ამ ორსულობას ჩვენი ქორწინების გამოსწორება შეეძლო.

საყიდლების ჩანთებს მართმევდა, ექიმთან ვიზიტებზე მომყვებოდა და ტელევიზორის ყურებისას ხელს ჩემს მზარდ მუცელზე მადებდა.

ერთ საღამოს ბავშვი მისი ხელისგულის ქვეშ ამოძრავდა.

ისეთი სინაზით შემომხედა, როგორიც მის თვალებში წლების განმავლობაში არ მინახავს.

ხელი მის ხელს დავადე.

– ძალიან მომნატრებია შენი ეს მხარე – ჩავჩურჩულე.

ჩემი ორსულობის ოცდამეოთხე კვირა იყო, როდესაც ერთ ღამეს წყურვილმა გამაღვიძა.

ჩემი ქმრის ადგილი საწოლში ცარიელი იყო.

შევამჩნიე, რომ პირველი სართულიდან, სამზარეულოდან, სინათლე გამოდიოდა.

როდესაც მივუახლოვდი, გავიგონე, რომ ის ჩუმად საუბრობდა ტელეფონზე.

სწორედ მაშინ, როდესაც შესვლას ვაპირებდი, ხმამაღლა გაიცინა.

– მართლა ჰგონია, რომ ამ ყველაფრის მიზანი ჩემი დაწინაურებაა.

გავშეშდი და ერთი ხელით კარის ჩარჩოს ჩავეჭიდე.

ის გაჩუმდა, რათა ტელეფონის მეორე მხარეს მყოფისთვის მოესმინა.

– არა, წარმოდგენაც არ აქვს. მეტიც, ბოლო დროს იმაზე ბედნიერია, ვიდრე ოდესმე.

ბნელ დერეფანში ფეხშიშველი ვიდექი და მაცივრის ზუზუნს ვუსმენდი, სანამ ჩემი ქმარი საუბარს აგრძელებდა.

შემდეგ მისი ხმა შეიცვალა.

უფრო რბილი და გულახდილი გახდა.

– მეც ეს მინდა. მაგრამ ბავშვის დაბადებამდე ვერაფერს გავაკეთებთ. მან ჯერ კიდევ არ იცის, სინამდვილეში ვისი ბავშვი ჰყავს მუცლით.

მუცელში ყველაფერი შემეკუმშა.

ინსტინქტურად მუცელზე ხელი დავიდე, სწორედ იმ მომენტში, როდესაც ბავშვმა გამკრა.

ჩემმა ქმარმა საუბარი კვლავ გააგრძელა.

ისტორიის გაგრძელება პირველ კომენტარში 👇👇

ჩემმა ქმარმა დამარწმუნა, რომ მისი ჰომოსექსუალი უფროსისთვის სუროგატი დედა გავმხდარიყავი და ბავშვი გამეჩინა, იმ დაპირებით, რომ ეს მას დაწინაურებაში დაეხმარებოდა. თუმცა, როდესაც უკვე რამდენიმე თვის ორსული ვიყავი, შემთხვევით მოვისმინე საუბარი, რომელმაც მისი ნამდვილი განზრახვები გამოააშკარავა… და ის, რაც გავიგონე, სიტყვასიტყვით ცუდად გამხადა… 😶🫤

როდესაც ჩემმა ქმარმა პირველად მითხრა სუროგაციის შესახებ, სწორედ იმ დროს მის დაბადების დღის ტორტს ვჭრიდი.

მის უფროსს, რიჩარდს, შვილის ყოლა სურდა. ის მარტოხელა ჰომოსექსუალი მამაკაცი იყო და ეძებდა ქალს, რომელიც მისთვის ბავშვის გაჩენას დათანხმდებოდა.

როგორც ჩანს, ჩემმა ქმარმა რიჩარდს მოუყვა, თუ რამდენად ბედნიერი ვიყავი ორსულობის დროს, როდესაც ჩვენს ქალიშვილს ვატარებდი მუცლით.

– მოიცა, შენს უფროსს ჩემს ორსულობებზე ესაუბრე?

– უბრალოდ კარგ რაღაცებს ვუყვებოდი შენზე, საყვარელო. – ხელი მომხვია. – მან თქვა, რა ბედნიერები ვართ, რომ ემილი გვყავს და ასეთი ლამაზი ოჯახი გვაქვს.

მახსოვს, როგორ დავმშვიდდი და გულში ჩავეხუტე.

ერთი კვირის შემდეგ მან ეს თემა კვლავ წამოჭრა.

რიჩარდმა ვახშამზე დაგვპატიჟა. ჩემმა ქმარმა დამარწმუნა, რომ ეს მხოლოდ შესაძლებლობა იქნებოდა საკითხის განსახილველად და უარის თქმის შემთხვევაში არანაირი ვალდებულება არ მექნებოდა.

როდესაც ჩემი ყოყმანი შეამჩნია, ხელი ჩამკიდა.

– ის რეგიონულ დირექტორად ჩემს დანიშვნას გეგმავს. თუ დავეხმარებით, ეს ავტომატურად არ ნიშნავს, რომ დამაწინაურებს, მაგრამ დავანახებთ, რომ ჩემი იმედი შეიძლება ჰქონდეს.

უკვე რამდენიმე თვე იყო, რაც ფულის გამო ვკამათობდით. იპოთეკური სესხის ყოველთვიური გადასახადი გაიზარდა, ხოლო ძვირადღირებული მანქანა, რომელიც, ჩემი ქმრის თქმით, სამუშაოსთვის სჭირდებოდა, ჩვენს დანაზოგებს მნიშვნელოვნად ამცირებდა.

– რატომ არ დავიწყოთ იმით, რომ მანქანა გავყიდოთ?

მან მაშინვე ხელი გამიშვა.

– ისედაც ისეთი შეგრძნება მაქვს, რომ შენთვის და ემილისთვის საკმარისად კარგი არ ვარ. კიდევ უფრო უნდა გამიმძაფრო დანაშაულის გრძნობა?

სანამ გავიაზრებდი, უკვე მე ვამშვიდებდი მას.

ამის შემდეგ ის სულ უფრო იშვიათად საუბრობდა რიჩარდის მამობის სურვილზე და სულ უფრო ხშირად იმაზე, თუ როგორ შეცვლიდა ჩვენს ცხოვრებას მისი დაწინაურება.

დამპირდა, რომ შაბათ-კვირას მუშაობა აღარ მოუწევდა. ბოლოს და ბოლოს, ნამდვილ ოჯახურ დასვენებებს მოვაწყობდით. მეტიც, ახალ სარეცხ მანქანასაც ვიყიდიდით და აღარ მოგვიწევდა ძველთან ბრძოლა, რომელიც რეცხვის პროგრამის შუაში მუდმივად ჩერდებოდა.

– სულ იმას მეუბნები, რომ ქმარი გენატრება – შემახსენა მან. – ყველაფერს ვაკეთებ იმისთვის, რომ ისევ ისეთი ცხოვრება გვქონდეს, როგორიც ადრე გვქონდა.

მე ჩემი ქმარი მიყვარდა.

და საშინლად მენატრებოდა ის სიახლოვე, რომელიც ოდესღაც გვაკავშირებდა.

ბოლოს დავთანხმდი.

გავიარეთ სამედიცინო გამოკვლევები, მივიღეთ მონაწილეობა ფსიქოლოგიურ კონსულტაციებში და შევავსეთ ყველა საჭირო დოკუმენტი.

ყოველ ჯერზე, როდესაც რომელიმე სპეციალისტი მეკითხებოდა, ვინმე ხომ არ ახდენდა ჩემზე ზეწოლას ამ შეთანხმებაზე დასათანხმებლად, ყოველთვის უარს ვამბობდი.

ჩემი ქმარი ისევ და ისევ მიმეორებდა, რომ ეს მხოლოდ ჩემი გადაწყვეტილება იყო.

ვცდილობდი, მისთვის დამეჯერებინა.

მაგრამ ყოველ ჯერზე, როდესაც ეჭვი მეპარებოდა, ის ჩუმდებოდა და მხოლოდ ჩვენს სამზარეულოს მაგიდაზე მიმოფანტულ გადაუხდელ ქვითრებს უყურებდა.

ემბრიონის პირველი გადატანა წარუმატებელი აღმოჩნდა.

მეორე კი წარმატებული იყო.

როდესაც გავიგეთ, რომ ორსულად ვიყავი, ჩემი ქმარი ატირდა.

იმ მომენტიდან მისი ქცევა შეიცვალა.

ის იმდენად ყურადღებიანი გახდა, რომ დავიწყე ფიქრი, იქნებ ამ ორსულობას ჩვენი ქორწინების გამოსწორება შეეძლო.

საყიდლების ჩანთებს მართმევდა, ექიმთან ვიზიტებზე მომყვებოდა და ტელევიზორის ყურებისას ხელს ჩემს მზარდ მუცელზე მადებდა.

ერთ საღამოს ბავშვი მისი ხელისგულის ქვეშ ამოძრავდა.

ისეთი სინაზით შემომხედა, როგორიც მის თვალებში წლების განმავლობაში არ მინახავს.

ხელი მის ხელს დავადე.

– ძალიან მომნატრებია შენი ეს მხარე – ჩავჩურჩულე.

ჩემი ორსულობის ოცდამეოთხე კვირა იყო, როდესაც ერთ ღამეს წყურვილმა გამაღვიძა.

ჩემი ქმრის ადგილი საწოლში ცარიელი იყო.

შევამჩნიე, რომ პირველი სართულიდან, სამზარეულოდან, სინათლე გამოდიოდა.

როდესაც მივუახლოვდი, გავიგონე, რომ ის ჩუმად საუბრობდა ტელეფონზე.

სწორედ მაშინ, როდესაც შესვლას ვაპირებდი, ხმამაღლა გაიცინა.

– მართლა ჰგონია, რომ ამ ყველაფრის მიზანი ჩემი დაწინაურებაა.

გავშეშდი და ერთი ხელით კარის ჩარჩოს ჩავეჭიდე.

ის გაჩუმდა, რათა ტელეფონის მეორე მხარეს მყოფისთვის მოესმინა.

– არა, წარმოდგენაც არ აქვს. მეტიც, ბოლო დროს იმაზე ბედნიერია, ვიდრე ოდესმე.

ბნელ დერეფანში ფეხშიშველი ვიდექი და მაცივრის ზუზუნს ვუსმენდი, სანამ ჩემი ქმარი საუბარს აგრძელებდა.

შემდეგ მისი ხმა შეიცვალა.

უფრო რბილი და გულახდილი გახდა.

– მეც ეს მინდა. მაგრამ ბავშვის დაბადებამდე ვერაფერს გავაკეთებთ. მან ჯერ კიდევ არ იცის, სინამდვილეში ვისი ბავშვი ჰყავს მუცლით.

მუცელში ყველაფერი შემეკუმშა.

ინსტინქტურად მუცელზე ხელი დავიდე, სწორედ იმ მომენტში, როდესაც ბავშვმა გამკრა.

ჩემმა ქმარმა საუბარი კვლავ გააგრძელა.

ისტორიის გაგრძელება პირველ კომენტარში 👇👇

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: