Մի հատ էլ հարց տամ երդվում եմ թե գիտեմ պատասխանը … ուզում եմ իրար հետ հասկանանք …
Ծնող ով խաղաղ ժամանակ իրա տղուն կորցրել ա , որտև հայ գեներալը հարբած մտել ա չաստ ու զինվորին մեր ա քրֆել , զինվորն էլ պատասխանել ա ու դրա համար ավտոմատի կոթով ծեծ ա կերել , հետո շռել են վրեն հայ զինվորի , վերջում գյոզալ տեղեն հաշմանդամի կալյասկի վրա մահացել ա…
Ծնող ով իր էրեխուն պատերազմի ժամանակ ա կորցրել …
որ ծնողի վիշտն ավելի ողբերգական կամ մեր կողմից ընկալելի և ինչ որ չափի հասկանալի ?
