Ես չեմ կարող դիմադրել իմ զգացմունքներին և հրաժարվել քրոջս ամուսնու հետ հարաբերություններից, իսկ նա իմ կրտսեր երեխայի հայրն է։ Ես գիտեմ, որ պետք է դադարեցնեմ, բայց սա ամենալավ բանն է, որ երբևէ ունեցել եմ: Ես տեղափոխվեցի իմ այն ժամանակվա զուգընկերոջս մոտ հինգ տարի առաջ՝ մեր որդու ծնվելուց քիչ առաջ: Բակի այգին լրիվ խառնաշփոթ էր։ Այն կարծես աղբանոց լիներ։ Ընկերոջս քույրն ասաց, որ եթե ամեն ինչ հավաքենք, իր ընկերը կգա աղբը տանի աղբանոց։
Երբ նա եկավ աղբի համար, ես առաջին անգամ հանդիպեցի նրան, և պարզվեց, որ նա աներևակայելի կրքոտ էր։ Հիմա նա 34 տարեկան է, իսկ ամուսինս՝ 28։ Մի քանի ամիս անց նա ինձ ասաց, որ ուզում է ինձ առաջին իսկ օրվանից: Ես չկարողացա դիմադրել նրան, և մենք մտանք հարաբերությունների մեջ, որը շարունակվում է մինչ օրս: Իմ մտերմությունը ամուսնուս հետ գործնականում դադարեց մեր հարսանիքից մեկ տարի անց՝ երեք տարի առաջ: Եվ կարծես հարմար է նրան։
Ես հղիացել եմ անցյալ տարի, և աղջիկս այժմ երեք ամսական է: Ամուսինս նույնիսկ չհասկացավ, բայց ես անմիջապես հասկացա, որ նա իր երեխան չէ։ Իմ սիրելին ընդունել է, որ նա իրենն է և ասում է, որ իր կողքին կլինի, եթե երբևէ իր կարիքը ունենա, բայց մեր հարաբերությունները չեն կարող ավելին լինել, քան հիմա է: Մենք հաճախ ենք տեսնում միմյանց ընտանիքի և ընկերների հետ, և ես նրան ասացի, որ հարաբերությունները պետք է ավարտվեն: Նա դեմ է դրան։ Ես այլևս չեմ սիրում իմ ամուսնուն. Մեր միջև ոչինչ չկա։ Փորձեցի հեռանալ նրանից, բայց հանուն երեխաների՝ դիմանում եմ այս կյանքին։ Բացի այդ, ես չգիտեմ, թե արդյոք իմ աղջկա հայրը իրական զգացմունքներ ունի իմ հանդեպ։
