Մեկ տարի առաջ ես հանդիպեցի մի տղայի, ով ինձ համար կատարյալ էր թվում: Ի տարբերություն նախկինիս՝ նա շատ ուշադիր էր իմ նկատմամբ, նվերներ էր տալիս, ռոմանտիկ ժամադրություններ էր կազմակերպում, վճարում էր մեր արձակուրդները Թաիլանդում:
Ընկերուհիներս նույնպես հիացած էին նրանով. Ավետը միշտ ուրախ էր շարունակել զրույցը, հիմարանալ կամ պարել, նա երբեք գումար չէր խնայում, նա էր վճարում ընդհանուր հավաքների ծախսերի մեծ մասը:
Նա առաջարկեց, որ ես դուրս գամ վարձակալած բնակարանից և տեղափոխվեմ ապրելու նրա հետ: Ես, իհարկե, դեմ չէի և ուրախությամբ սկսեցի հարմարվել մեր՝ ինչպես ինձ թվում էր, ընտանեկան բույնին: Եվ ահա սկսվեցին խնդիրները:
Առօրյա կյանքում նա ապացուցեց, որ ինքը սարսափելի մարդ է. Ամեն ինչ պետք է լինի իր տեղում, մահճակալը միշտ կատարյալ հավաքած, ամանները պետք է լվանայի անմիջապես ուտելուց հետո: Ավետը դեմ չէր, որ ես պատրաստեմ խոհանոցում, բայց ամեն առիթով նա ասում էր, որ շատ ավելի լավ է պատրաստել այս կամ այն ուտեստը: Այո, նա իսկապես հիանալի խոհարար է, բայց մի՞թե սա առիթ է ամեն անգամ նկատողություն անելու, և նույնիսկ անծանոթ մարդկանց ներկայությամբ:
Նա նաև պարզվեց, որ սարսափելի հպարտ է. Ինչ վերաբերում է ինձ, ապա նման պահվածքը վայել չէ տղամարդուն և ցույց է տալիս նրա թաքնված բարդությունները:
Վերջերս առևտրի կենտրոնում ինչ- որ տղամարդ նկատողություն արեց ինձ, և փոխարենը Ավետը կանգներ իմ կողքին, նա աչքերն իչեցրեց, շրջվեց և ձևացրեց, թե ոչինչ չի պատահել: Իմ բողոքներին, նա պատասխանեց, որ ես ինքս հիմք եմ տվել ինձ հետ նման կերպ վարվելու համար, ինչը ինձ սարսափելի վիրավորեց: Աչքիցս ասես վարագույր ընկավ, ես հասկացա, որ իմ իդեալական տղամարդը սովորական թուլամորդ է `փոքր, վախկոտ և խռպոտ:
Ի՞նչ եք կարծում, արժե շարունակել հարաբերություններ այդպիսի մարդու հետ, թե խզել նրա հետ բոլոր կապերը, քանի դեռ ուշ չէ:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց՝ ՆՈՐ ԻՆՖՈ-ն
