Երազ չի արդյո՞ք՝ ահա այն առաջինը, ինչ մտածում ես՝ մուտք գործելով այսօր ընտրական տեղամաս:
Մի՞թե կարելի էր այսպես հանգիստ գալ և ուղղակի մասնակցել ընտրություններին, և այդ ամենը՝ առանց դրսում մշտապես խմբված, խանգարող ու նյարդայնացնող «տասովշիկների», առանց ընտրակաշառքի անբուժելի վիրուսակիրներ «գազելների» և այլն:
Փաստորեն՝ երկու տասնամյակ այս ամենից զրկված ենք եղել, բայց երևի թե իրոք պետք է այդ մղձավանջը մի անգամ անցնեինք՝ որ վերջապես հիմա ՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ դառնայինք:
Ռուբեն Շուխյան
Նյութի աղբյուրը՝ Ֆեյսբուք
