Որդեգրման համար փաստաթղթերը լրացնելիս ամերիկուհի Ինգեբորգ Մակինտոշը չէր էլ կարող պատկերացնել, թե ինչի կարող է հանգեցնել իր համար այս վեհ արարքը։ 27 տարի անց նրա անշահախնդիր լինելն ու որդու հանդեպ անսահման սերը բառացիորեն փրկել են Ինգեբորգի կյանքը։
Ինգեբորգա Մակինթոշն իր համար անսովոր ու շատ դժվար մասնագիտություն էր ընտրել. Նա ծնողների կողմից լքված երեխաների խնամակալ էր։ Ավելի քան 120 հազար լքված երեխա ջերմություն, ուշադրություն և հոգատարություն են գտել այս կնոջ տանը։
Եվ չնայած Ինգեբորգը յուրաքանչյուր երեխայի հետ վերաբերվում էր անսահման ակնածանքով և սիրով, այս փոքրիկը պարզապես շահեց նրա սիրտը։ Իրենց ծնողների կողմից լքված երեխաների ապաստարանում Ինգեբորգան հանդիպեց 4-ամյա մի երեխայի և անմիջապես հասկացավ, որ դա իր տղան է։ Սակայն փոքրիկ Ջորդանին որդեգրելն անմիջապես չստացվեց։
Չնայած խնամակալության մարմինների բարեհաճ վերաբերմունքին՝ Մակինթոշին թույլ չտվեցին երեխային որդեգրել։ Ինչպես պարզվեց, տղայի կենսաբանական մայրը պայման է դրել՝ միայն աֆրոամերիկացի կամ խառը ընտանիքները կարող էին որդեգրել Ջորդանին։ Դրա պատճառով էլ տղայի համար մոտ չորս տարի հարմար ընտանիք չէին կարողանոմ գտնել։
Արդյունքում, անհաջող որոնումներից հետո Ջորդանը, այնուամենայնիվ, դարձավ Ինգեբորգա Մակինտոշի պաշտոնական որդին։ Երջանիկ կյանքը շարունակվեց: Տղան դարձավ չափահաս և անկախ մարդ։ Սակայն նա միշտ հիշում էր մորը փոխարինողին և մարդկանց հանդեպ հավատը վերադարձնողին։
Ջորդանը անսահման երախտապարտ էր Մակինթոշին իրեն տված մանկության, հոգատարության և սիրո համար։ Ամիսներ անց նա հնարավորություն ունեցավ շնորհակալություն հայտնել մորը։
Ինգեբորգայի մոտ ախտորոշվել էր երիկամների պոլիկիստոզ, և պահանջվում էր շտապ փոխպատվաստման վիրահատություն։ Ավելորդ է ասել, որ դոնորական օրգանների հերթը հսկայական էր։ Մարդիկ տարիներ շարունակ սպասում են, և հաճախ նույնիսկ չեն ստանում կյանքը փրկող վիրահատությունը։
Հասկանալով դա՝ Մակինթոշը ձեռնամուխ եղավ այն փաստին, որ իր կյանքը, որը նա անցկացրել էր՝ օգնելով ուրիշներին առանց մի կաթիլ ափսոսանքի, մոտենում էր ավարտին: Բայց հետո գործին միջամտեց նրա սիրելի տղան։
Հենց Ջորդանն իմացավ մոր հիվանդության մասին, անմիջապես հանձնեց բոլոր անհրաժեշտ անալիզները։ Պարզվեց, որ նրա երիկամը լիովին հարմար է փոխպատվաստման համար։ Առանց կասկածի, տղան իր երիկամը նվիրեց իր շատ սիրելի մորը։
Բարեբախտաբար, վիրահատությունը հաջող անցավ, և այժմ Ինգեբորգան շարունակում է ապրել՝ ի ուրախություն իր բոլոր որդեգրած երեխաների և իհարկե Ջորդանի։ Նա որդեգրել էր 120 000 երեխայի, բայց նրանցից միայն մեկը փրկել նրա կյանքը։
Վիրահատությունը կատարվել էր մայրության տոնին ընդառաջ։ Շատ պարզ և լակոնիկ նկարագրեց տեղի ունեցածը, հենց ինքը՝ Ջորդանը. «Սա նվազագույնն է, որ կարող էի անել: Նա փրկեց ինձ, ես պետք էլ պետք է փրկեի նրան »: Նման վերաբերմունք հազվադեպ է նկատվում նույնիսկ արյունակցական ազգականների մոտ։ Թերևս սա լավ պատճառ է մտածելու, թե ինչպես մեր գործողությունները կարող են փոխել կյանքը դեպի լավը:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց ՆՈՐ ԻՆՖՈ-ն
