Ես երբեք չեմ հանդիպել այնպիսի մարդու, ինչպիսին սկեսուրս է: Այն, ինչ ես զգացի իմ հարսանիքին, ես չեմ ցանկանա անգամ թշնամուս: Եվ ամենակարևորը՝ հիմա ես ընդհանրապես էլ չեմ ուզում ամուսնանալ: Երբ ես և Վահեն սկսեցինք հանդիպել, խնդիրներ չկային: Նրան դաստիարակել էր մայրը, հայրը վաղուց է լքել ընտանիքը և չի պահպանել հարաբերությունները որդու հետ: Նրա մայրն ինձ ընդունեց, բայց նրա վարքագծում շատ տարօրինակություններ կային:
Նա անընդհատ կարդում էր տարբեր տեսակի նորություններ հանցագործությունների մասին, իսկ հետո երկար ժամանակ քննարկում էր մանրամասները՝ դատապարտելով այդ մարդկանց: Սա համարյա նրա միակ հոբբին էր, և ինձ թվում էր, որ նա ինչ-որ անառողջ հետաքրքրություն ուներ այս ամենի նկատմամբ: Բոլորի մեջ նա տեսնում էր միայն գողերի ու դավաճանների, նրա աչքում բոլորը ծայրաստիճան հիմար էին: Երբ իմացավ, որ ինձ դաստիարակել է խորթ հայրս, նա շրջեց աչքերը և ինչ-որ կերպ կասկածամտորեն նայեց ինձ, բայց ես դրան ոչ մի նշանակություն չտվեցի:
Մեր հարսանիքի օրը ամեն ինչ լավ անցավ, մինչև այդ պահը: Մայրիկս և հայրս փոքր-ինչ վիճաբանեցին ինչ-որ հարցի շուրջ, հայրիկս նյարդայնացավ և դուրս եկավ ռեստորանի բակ: Ես իսկապես չէի ուզում, որ ծնողներս նման օրով վիճեին, ես գնացի հայրիկիս մոտ և բռնեցի նրա ձեռքը, բայց նա չափազանց զայրացած սկսեց ձեռք քաշել, բայց ես շարունակեցի ամուր բռնել նրա ձեռքը: Արտաքինից միգուցե թվում էր, թե նա ինձ ինչ-որ տեղ է քարշ տալիս, բայց իրականում ես պարզապես ուզում էի նրան հանգստացնել:
Դրանից հետո մենք նստեցինք նստարանին, զրուցեցինք, և ես գրկեցի նրան: Եվ այդ ժամանակ սկսվեց լույսի իրական ցուցադրումը: Սկեսուրս վազեց և բղավեց. «Դուք գրկախառնվում եք, այլասերվածներ, ես գիտեի, որ Ձեր ամբողջ ընտանիքը խենթ է»: Ես ընդհանրապես չէի հասկանում, թե ինչ է կատարվում: Մայրիկը վազելով եկավ, այս ոչ ադեկվատ կինը վերջին բառերով սկսեց վիրավորել նրան:
Ես սարսափ զգացի. Ինձ թվում էր, թե ինչ-որ երազի մեջ եմ: Ես չէի կարողանում հասկանալ, թե ինչ է կատարվում: Ամենազզվելին այն էր, որ ամուսինս կանգնած էր կողքիս, լսում էր, թե ինչպես են վիրավորում իմ ամբողջ ընտանիքին, բայց նույնիսկ չէր փորձում միջամտել, նա բացարձակապես անտարբեր էր:
Ուրախությունը խորտակվեց, մայրս լաց էր լինում, ես լաց էի լինում՝ ոչ ոք տրամադրություն չուներ: Սկեսուրիս այս պահվածքի պատճառը պարզվեց ավելի ուշ: Ես չէի հավատում իմ ականջներին, երբ ամուսինս փորձում էր արդարացնել իր մոր պահվածքը: Բանն այն է, որ նա վստահ էր, որ տղամարդը չի կարող սիրել իր խորթ դստերը: Նախ նա տեսավ, թե ինչպես է հայրս իբր ինչ-որ տեղ «քարշ տալիս» ինձ, հետո մենք սկսեցինք գրկախառնվել և նրա տենդագին ուղեղում հավաքվեց վայրի գլուխկոտրուկ: Նա որոշեց, որ մենք ինչ-որ ռոմանտիկ հարաբերությունների մեջ ենք: Դե, ինչո՞ւ է ուրիշի աղջիկը գրկում իր խորթ հայրիկին: Ես ուղղակի ապշած էի նման եզրակացությունների վրա:
Հայրս ինձ մեծացրել է մանկուց, ես նրան խենթորեն եմ սիրում և երբեք չեմ էլ մտածել այն մասին, որ մեր մեջ արյունակցական կապ չկա: Իսկ այդ ժամանակ ինչ-որ տարօրինակ կին համարձակվեց վիրավորել ինձ, մայրիկիս և ամբողջ ընտանիքս: Ես չէի կարող ներել դա, և դրանից հետո ամուսնուս ամբողջ ընտանիքը տհաճ դարձավ ինձ համար` և մայրը, և ինքը: Տհաճ էր, որ Վահեն արդարացրեց մորը, իր վարքի մեջ «վատ բան» չտեսավ: Մի խոսքով, մենք մեկ շաբաթ միասին ապրեցինք, որից հետո բաժանվեցինք:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց ՆՈՐ ԻՆՖՈ-ն
