Մեզանից յուրաքանչյուրը գրեթե ամեն օր դրսում հանդիպում է անտուն կենդանիների։ Պարզապես հայացք գցելով տխուր շան կամ կատվի վրա՝ մենք շտապում են մեր գործերով։ Ոմանք էլ՝ անհանգստանալով սեփական անվտանգության համար, կողմ է, որ դրսում ապրող կենդանիներին ոչնչացնեն։
Բայց այս պատմությունն այլ է։ Մի շուն հայտնվել էր դժբախտության մեջ․ նա ուղղակի չէր կարողանում սնունդ հայթհայթել և արդեն թուլացել էր քաղցից։
Հավանաբար, նա ժամանակին տուն է ունեցել, սակայն թեթևամիտ տերերը նրան ուղղակի դուրս են շպրտել՝ անպետք իրի նման, նույնիսկ չեն մտածել այն մասին, որ շունը կտառապի։ Հնարավոր է, որ շունը հիվանդ էր, և մարդիկ պարզապես նրա վրա գումար և ժամանակ ծախսելու ցանկություն չունեին։
Այդպես, խեղճը նման էր փչացած խաղալիքի, որն այլևս պիտանի չէ և արդեն ժամանակն է, որ հայտնվի աղբանոցում։ Շունը անօգնական էր և ընտելացած չէր դաժան պայմաններին։
Երբ ոչ անտարբեր մարդը չվախեցավ շնից և մոտեցավ, որպիսի շոյի, կենդանին սկսեց․․․ արտասվել։ Իսկական անկեղծ արցունքներով։ Նա ուղղակի չէր հավատում, որ ինչ-որ մեկը դեռ կարող է իր հանդեպ կարեկ
