Մայրական սերը սահմաններ չունի․․․30-ամյա հղի կինը երեխայի կյանքը փրկելու համար, գնաց կեսարյան հատման առանց անզգա-
յացման։Ես մասնագիտությամբ բժիշկ եմ ,կես դրույքով աշխատում եմ ծննդատանը:Սովոր աբար լինում եմ կեսա րյան հատման ժա-
մանակ,ինչը այնքան էլ բարդ երևույթ չէ: Հիմնականում նման դեպքե րում կատարում ենք էպիդուրալ անզգայացում,որի ընթացքում
ծննդաբերողի գիտակցությունը տեղում է լինում:
Իմ մասնագիտական կյանքում շատ տարբեր դեպքեր են եղել,սակայն այս մեկը հավերժ մնացել է հիշողությանս մեջ:Մի անգամ հի-
վանդանոց բերեցին մի 30-ամյա կնոջ:Բժիշկն ասաց,որ կնոջ ամուսինը շատ խանդոտ է և թույլ չի տվել,որ կինը ստուգումների գնա:
Կնոջ մոտ բարդ դեպք էր,քանի որ արդեն 8 ժամ է ցավերը սկսել էին,երեխայի սրտի աշխատանքը գրեթե չէր լսվում:Ամուսնուն հա-
զիվ էին համոզել,որ կնոջը բերեն հիվանդանոց:
Կնոջ և երեխայի կյանքը վտանգի տակ էին,ամեն վայրկյանը հաշված էր:Կինը դեռ գիտակցություն ուներ:Ես արագ ընդհանուր ցա-
վազրկում կատարեցի,սակայն այն կազդեր միայն 20 րոպեից:Ես և բժիշկը չգիտեինք,թե ում փրկենք:Ես մոտեցա կնոջը և ասացի,որ
ցավազրկումը կազդի միայն 20 րոպեից,սակայն այդ ժամանակ արդեն փրկելու ոչինչ չի լինի:Կարող ենք սկսել այժմ:Կա մեծ հավա-
նականություն,որ այդ դեպքում երկուսն էլ կփրկվեն:
Կինը համաձայնեց կատարել կեսա րյան հատում առանց անզգայացման:Մենք կապեցինք նրան և բժիշկը կատարեց առաջին կտր-
վածքը:Կինը անդադար բղավում էր,սակայն վախից չեր շարժվում,որպեսզի երեխային չվնասի:Բժիշկը շարունակում էր.Բժիշկը կա-
րողացավ հանել երեխային,կտրեց պորտալարը,և լսվեց երեխայի առաջին ճիչը:Կինը ժպտաց երջանկությունից,նրա դեմքին թեթև-
ություն կար:
Բժիշկը շարուանակեց վիրահատությունը,նա պետք է կարեր դներ:Այդ ժամանակ արդեն անզգայացումը սկսեց ազդել,և մենք բա-
րեհաջող ավարտեցինք ծննդաբերությունը:Այս դեպքը մայրական ամենահզոր հերոսական քայլերից էր:2 շաբաթ անց մայրիկին և
աղջկան դուրս գրեցին:Կինը դա տի տվեց ամուսնուն և հաղթեց այն:
