Մինչև վեց տարեկանը Աննան մեծացավ սովորական ընտանիքում՝ մոր և հոր հետ: Բայց մի օր նրա ամբողջ կյանքը գլխիվայր շրջվեց: Մի անգամ մորաքույրը եկավ նրան մանկապարտեզից վերցնելու: Երբ նրանք տուն եկան, հայրիկը Աննային ասաց, որ իրենց մայրը գնացել է, և ինքն այլևս չի կարողանա մեծացնել իր դստերը, ուստի ստիպված եղավ որոշ ժամանակով Աննային թողնել մանկատանը:
Աղջիկը լաց եղավ, աղաչեց հորը, որ իրեն չթողնի, խոստացավ, որ նա կլինի խելոք և հնազանդ աղջիկ: Բայց ավաղ … Հաջորդ օրը մանկատան աշխատակիցները եկան նրա մոտ և տարան: Բաժանվելուց հայրիկը նրան ասաց, որ անպայման կգա իր մոտ, բայց մի փոքր ուշ …
Մանկատանը շատ երեխաներ էին լքված և դավաճանված իրենց ծնողների կողմից: Աննան շատ բարկացած էր մոր և հոր վրա: Նա չէր հասկանում, թե ուր և ինչու էր մայրիկը գնացել, իսկ հայրիկը ոչինչ չէր բացատրում:
Սկզբում հայրիկն այցելում էր Աննային, բայց որոշ ժամանակ անց նա նույնպես անհետացավ: Աղջիկը հույսը չէր կորցնում, որ հայրը կգա և կտանի նրան, բայց դա տեղի չէր ունենում: Երբ Աննան դարձավ տասնհինգ տարեկան հասկացավ, որ լքված է: Իսկ մի անգամ հասակակից մի տղայի բերեցին նրանց մանկատուն: Նրա ծնողները մահացել էին սարսափելի վթարի ժամանակ: Տղան շատ անհանգիստ էր սիրելիների կորստից, ոչ մեկի հետ չէր շփվում, հետ էր քաշվում: Բայց Աննան անմիջապես դուր եկավ նրան, ուստի ամեն կերպ փորձում էր մխիթարել նրան:
Ժամանակի ընթացքում Ալեքսը սկսեց բացվել, շփվել այլ երեխաների, հատկապես Աննայի հետ: Այսպիսով, նրանց միջև զգացմունքներ առաջացան, մանկական, բայց ամենաիսկականն ու անկեղծը: Մանկատնց դուրս գալուց հետո Ալեքսը և Աննան վարձակալեցին բնակարան, սկսեցին միասին ապրել, գնացին քոլեջ և միևնույն ժամանակ աշխատանք ստացան երեկոյան ժամերին:
Մեկ տարի անց նրանք ստացան բնակարաններ, ինչպես օրենքն է պահանջում: Մեկ բնակարանը վարձով էր տրվում, իսկ մյուսում նրանք էին ապրում:
Ամուսնությունից հետո նրանք շատ էին ցանկանում երեխաներ ունենալ, բայց զույգի մոտ ոչինչ չէր ստացվում: Բազմաթիվ հետազոտություններից ու բուժումից հետո պարզվեց, որ խնդիրը տղայի մեջ է:
Մի անգամ, ինչպես միշտ, նրանք նվերներ և քաղցրավենիք գնեցին և գնացին իրենց մանկատուն՝ երեխաներին այցելելու: Այս անգամ մի աղջիկ, որը մոտ երեք տարեկան էր, վազեց Աննայի և Ալեքսի մոտ՝ «Մայրիկ, հայրիկ: Ես գիտեի, որ Դուք կգաք իմ հետևից: Ես սպասում էի Ձեզ»:
Ամբողջ օրն այդ երեխան դուրս չէր գալիս ամուսինների գլխից… Իսկ հաջորդ օրը նրանք միաձայն որոշեցին որդեգրել նրան: Փաստաթղթերի ձևակերպումից երեք ամիս անց փոքրիկ Սվետան ժամանեց իր նոր տուն … Մոր՝ Աննայի և հոր Ալեքսի հետ … Եվ շուտով հրաշք տեղի ունեցավ. Աննան հղիացավ: Սվետան շատ ուրախ էր, որ եղբայր կամ քույր է ունենալու…
Նյութը հրապարակման պատրաստեց ՆՈՐ ԻՆՖՈ-ն
