Ռազմածովային ուժերի նախկին սպա Ամբեր Միլսը առողջական պատճառներով ստիպված էր եղել պաշտոնաթող լինել։ Նրան հետազոտելիս ախտորոշել են ցրված կարծրախտ (սկլերոզ)։ Ամբերն ընկնում է խոր դեպրեսիայի մեջ։ Սակայն մի օր նա իմանում է ինչ-որ մրցույթի մասին, որի պայմաններից մեկը զուգարանի թուղթն օգտագործելու ստեղծագործական մոտեցումն էր։ Կնոջ գլխում հիանալի միտք է ծնվում։
Նրա մտահղացումն իսկապես կցնցի ձեզ։ Ամբերն իր յուրաքանչյուր ստեղծագործության, այդ թվում վերջինի՝ հարսանեկան զգեստի վրա վեց ժամ է ծախսում։ Այս տքնաջան աշխատանքն օգնում է նախկին ծովային սպային մոռանալ հիվանդության մասին։ Նրա երեխաները նույնպես սիրում են հետևել մորը՝ իր նախագծերի վրա աշխատելիս։
Ամբերը հիմնականում զուգարանի ավանդական սպիտակ թղթի հետ օգտագործում է 1970-ականների վարդագույն թուղթը, ինչպես նաև սոսինձ, ժապավեններ, ասեղներ և այլն։ Նա եփում է զուգարանի թուղթը, մի քիչ սոսինձ է ավելացնում ու սկսում իր նախագծերը կյանքի կոչել։ Սա իսկապես կարելի է ծանր գործընթաց անվանել, բայց Ամբերը վիթխարի բավականություն է ստանում իր աշխատանքից։ Նշենք նաև, որ այդ մրցույթում Ամբերը գրավել է 3-րդ տեղը։ Բայց հաղթանակը նրան պետք չէր։
