Մեկ տարի առաջ ամուսինս բաժանվեց ինձանից և ամուսնացավ մեկ ուրիշի հետ։ Մենք աղջիկ ունենք, նա 8 տարեկան է։ Շուտով ես պետք է մեկ ամսով մեկնեմ գործուղման, աղջիկս ասաց, որ այս անգամ ուզում է մնալ հայրիկի հետ։
Նախկին ամուսինս ուրախությունից չի այրվում, բայց այլ տարբերակ չկա, հատկապես, նա այժմ արձակուրդում է, և դուստրս գիտի այս մասին: Ըստ երևույթին, նրա նոր կիրքը դեմ է դրան, բայց նա ոչինչ չի կարող անել, նա հայր է: Նախկին ամուսինս տուն է գնել և հենց երեկ նրանց բնակարանամուտի երեկույթն էր, և ահա այսպիսի նվեր իմ կողմից:
Դուստրս կարող է ապրել ծնողներիս հետ, բայց կարծում եմ, որ ավելի լավ կլինի, որ նա հայրիկի հետ մնա, քանի որ նա որպես հայր վատը չէ։ Բայց նախկին ամուսինս երկրորդ ամուսնությունից ունի 4 տարեկան աղջիկ։ Աղջիկս աշխույժ է, թույլ չի տա, որ իրեն վիրավորեն, բայց ես մի փոքր վախենում եմ։
Չնայած ինձ թվում է, որ նոր կինը չի նեղացնի դստերս, միգուցե միայն անտարբեր լինի նրա նկատմամբ, բայց կարծում եմ, որ դուստերս դա չի հետաքրքրում, նա պարզապես շատ է ուզում լինել իր սիրելի հայրիկի հետ: Ամեն դեպքում մայրիկիս հետ արդեն պայմանավորվել եմ, որ եթե ինչ-որ բան լինի, դստերս տանի իր մոտ։
Այո, նա իսկապես լավ հայր է. նա դստերս ապահովում է բոլոր անհրաժեշտ իրերով, հետաքրքրված է նրա կյանքով։ Բայց ես ուզում եմ, որ նա մասնակցի երեխայի դաստիարակությանը, չխուսափի ծնողական պարտականություններից։
Անկեղծ ասած, ինձ այլ բան է անհանգստացնում. Մեր աղջիկը անսովոր աղջիկ է, կոմպլեքսավորված, հիպերակտիվ, կամակոր, զգացմունքային, համառ: Նա միշտ աղմկում է, բարձր խոսում, ծիծաղում և ասում է այն, ինչ մտածում է: Ես չգիտեմ, թե ինչպես է նրա կինը կարձագանքի նման երեխային։
Ես հիմա ապրում եմ մեկ այլ տղամարդու հետ, բայց հասկանում եմ, որ նա երբեք չի փոխարինի աղջկաս իսկական հորը, ոչ ոք չի կարող փոխարինել մորն ու հորը։ Ես այլ տարբերակ չունեմ, ստիպված դստերս պետք է թողնեմ նախկին ամուսնուս մոտ․․․
Նյութը հրապարակման պատրաստեց ՆՈՐ ԻՆՖՈ-ն
