Երբ կինն ասում է, որ որոշել է հեռանալ ամուսնուց, ուրեմն հիմնավոր պատճառներ ունի։ Ոչ ոք դա չի անում ձանձրույթից դրդված: Բայց դեռ արժե ուշադիր մտածել այդ որոշան մասին:
Մի անգամ ամուսինս մեր դստեր ծննդյան խնջույքի ժամանակ կենաց ասաց, որից հետո ես վեր կացա ու գնացի իրերս հավաքելու։ Նա սկսեց զանգահարել ինձ և ուզում էր համոզել, որ փոխեմ որոշումս։ Բայց հարբած վիճակում նա հստակ արտահայտեց այն, ինչ երկար ժամանակ չէր համարձակվում ասել։ Ըստ երևույթին, նա իսկապես այդպես էր կարծում։
Նա իմ երկրորդ ամուսինն էր։ Առաջին ամուսնուս հետ դժբախտության եղավ, որից հետո ես միայնակ մնացի՝ որդուս հետ։ Սերգեյն ինձ պարկեշտ և վստահելի մարդ էր թվում։ Նա խնամում էր երեխայիս, լավ էր վերաբերվում նրան։ Մենք հիանալի կյանք ունեինք, մինչև որ իմացա, որ հղի եմ: Դրանից հետո ամեն ինչ ինչ-որ կերպ փոխվեց։
Մտածում էի, որ փոքրիկ դստերը ծննդից հետո մեր կյանքը կբարելավվի։ Բայց ամուսինս շատ փոխվեց, նա ուշադրություն չէր դարձնում ինձ ու որդուս վրա։ Իսկ երբ նշեցինք մեր դստեր 1 տարեկանը, նա իրեն վերջապես դրսևորեց։ Բոլոր հարազատները եկան ու նվերներ բերեցին փոքրիկի համար։ Սերգեյը լավ խմեց, իսկ երբ եկավ կենացի ժամանակը, նա ասաց, որ սա իր ընտանիքի առաջին տոնն է։
Նա սկսեց դստերը մաղթել բարօրություն և հաջողություններ կյանքում։ Բայց հետո հարազատներից մեկը հարցրեց Մաքսի՝ որդուս մասին, քանի որ նա էլ արդեն նրա երեխան։ Բայց ամուսինս առանց վարանելու պատասխանեց, որ սա իր երեխան չէ, և հենց որ չափահաս դառնա, պետք է հեռանա իր տնից և ինքնուրույն ապրի իր կյանքը։
Այս խելահեղ ելույթը դադարեցրեց Սերգեյի հայրը և ասաց, որ տարիների ընթացքում տղան սկսել է իրեն հայր համարել, ինչպես կարող այդպես վարվել երեխայի հետ: Ի վերջո, նա գիտեր, որ ամուսնանում է երեխա ունեցող կնոջ հետ, և այժմ նման բան պետք է չասել: Բայց ամուսինս բոլորովին չէր ամաչում։ Սերգեյը հավելեց, որ եթե ես վատ կին լինեի, ինձ տղայիս հետ փողոց կշպրտեր։
Եվ քանի որ նա գիտի, որ ես գնալու տեղ չունեմ, վստահ է, որ ես կմնամ իր հետ։ Այս խոսքերից հետո ես լուռ վեր կացա սեղանից ու գնացի ճամպրուկներս հավաքելու։ Սերգեյի քույրը փորձեց կանգնեցնել ինձ։ Նա ասաց, որ նա հարբած է և չգիտի, թե ինչ է ասում: Բայց ես վստահ էի, որ նա ոչ միայն այդպես էր խոսում, այլև այդպես էր մտածում։ Ես որոշեցի երեխաների հետ տեղափոխվել ծնողներիս մոտ։
Սերգեյն այնքան էր հարբել, որ նույնիսկ չհասկացավ, թե ինչ է կատարվում։ Նա զանգահարեց ինձ միայն հաջորդ առավոտյան և հարցրեց, թե ուր եմ գնացել: Ես ստիպված էի հիշեցնել նրան իր խոսքերի մասին և ասել, որ նա կկարողանա շփվել դստեր հետ միայն հանգստյան օրերին, իսկ Մաքսին այլևս երբեք չի տեսնի ։
Մեկ ամիս անց ինձ զանգահարեց առաջին ամուսնուս մայրը և ասաց, որ կարող եմ երեխաների հետ տեղափոխվել մեր նախկին բնակարան և ապրել այնքան, որքան ցանկանում եմ։ Նախկինում նրանք վարձով էին տալիս այս բնակարանը, բայց երբ իմացան, որ ես երեխաների հետ գնալու տեղ չունեմ, անմիջապես զանգահարեցին ինձ։ Նրանք դստերս նույնպես համարում են իրենց թոռնուհի։
Սերգեյը խնդրում է ինձ վերադառնալ իր մոտ։ Նա մի քանի անգամ ներողություն է խնդրել։ Բայց ես վստահ չեմ, արդյոք կներեմ նման մարդուն: Չգիտեմ՝ ինչ անեմ։ Մինչև պաշտոնական ամուսնալուծությունը մեկ ամիս ժամանակ ունեմ։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց ՆՈՐ ԻՆՖՈ-ն
