Ցավոք, ոչ բոլոր մարդիկ ունեն երեխաներ ունենալու հնարավորություն։ Ոմանք դա ընդունում և առաջ են շարժվում, իսկ ինչ-որ մեկը որոշում է երեխա որդեգրել, և դա նույնպես հիանալի է:
Ապագա կնոջս հետ ծանոթացա, երբ համալսարանում էի։ Դա սեր էր առաջին հայացքից, ու ես հաստատ գիտեի, որ անպայման կամուսնանամ այդ աղջկա հետ։ Իրան դարձավ ինձ համար ամենամտերիմ մարդը՝ իմ լավագույն ընկերը, ոգեշնչողն ու շարժառիթը։ Նրա կողքին ես ինձ իսկական տղամարդ էի զգում, ով պատրաստ է ամեն ինչի հանուն իր ընտանիքի բարօրության։

Իմ կյանքում ոչ մեկին ավելի շատ չեմ վստահել, քան նրան։ Իսկ երբ գնացի բանակ, վստահ էի, որ նա ինձ կսպասի։ Եվ այդպես էլ եղավ, բայց ես միշտ կհիշեմ այդ դժվարին շրջանը։ 24 տարեկան էի, երբ իմացա, որ կորցրել եմ երեխա ունենալու հնարավորությունը։ Ես չեմ խորանա մանրամասների մեջ: Կարծում եմ, Դուք ինքներդ էլ հասկանում եք, թե ինչ կարող է զգալ տղամարդն այդ պահին։ Իրան աջակցում էր ինձ, բայց ես ինձ մեղավոր էի զգում, որ նա չի կարողանալու ինձանից երեխա ունենալ։
Վերջին 5 տարիներին մենք ապրել ենք կատարյալ ներդաշնակության մեջ։ Փորձում էինք չխոսել երեխաների մասին։ Ես կարիերա կառուցեցի, Իրան իրեն զարգացրեց ավելի ստեղծագործական ուղղությամբ։ Ամեն ինչ լավ էր, բայց վերջերս կինս ինձ ասաց, որ հղի է։

Ես ուղղակի շոկի մեջ էի և ոչինչ չգտա ասելու: Իրան ոչ մի բառ չասաց իմ խնդրի մասին, կարծես պարզապես մոռացել էր, որ ես երեխաներ չեմ կարող ունենալ։ Չեմ հասկանում՝ ինչ անել։ Ես իսկապես չեմ ուզում կասկածել իմ սիրելի կնոջը դավաճանության մեջ: Բայց ուրիշ ինչպե՞ս կարող էր նա հղիանալ: Ես պատմեցի մորս ամեն ինչ: Նա ուղղակի շոկի մեջ էր, քանի որ նա նույնպես շատ էր սիրում կնոջս։ Մայրս ինձ խորհուրդ տվեց գնալ բժշկի և անպայման պատմել Իրային ամեն ինչի մասին։
Ես տեսնում եմ, թե ինչպես է Իրան փայլում երջանկությունից, քանի որ նա միշտ երազել էր մայրանալ, բայց ես դարձել եմ շատ դյուրագրգիռ: Կինս արդեն փորձել է խոսել ինձ հետ՝ պարզելու, թե ինչ է կատարվում։ Բայց ամեն անգամ ես ինձ զսպում եմ, որ նրա հետ չվիճեմ։ Չգիտեմ, ինչպե՞ս իմ մեջ ուժ գտնեմ նրա հետ անկեղծ խոսելու համար:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց ՆՈՐ ԻՆՖՈ-ն