Մանկուց Կարինեն շատ կապված էր մոր հետ։ Նա ոչ մի քայլ չէր հեռանում նրանից, նա շատ էր ձանձրանում առանց մոր և ամեն երեկո սպասում էր նրա տուն վերադառնալուն։ Իրինան բարձր պաշտոն էր զբաղեցնում, քրտնաջան աշխատում էր և հաճախ էր ուշ գալիս աշխատանքից։ Նա շատ խիստ բնավորություն ուներ, ինչի պատճառով էլ ամուսինը բաժանվեց նրանից։
Երբ Կարինեն գնաց դպրոց, մայրը սկսեց ինտենսիվորեն վերահսկել նրան։ Նա թելադրում էր նրան, թե ում հետ ընկերություն անեի, ինչ հավաքույթների գնա, նախատում էր վատ գնահատականների համար, արձակուրդներին թույլ չէր տալիս դասընկերների հետ շփվել։ Կարինեն մոր խնդրանքով գնաց երաժշտական դպրոց, թեև չէր սիրում։ Բայց մայրը թանկարժեք դաշնամուր գնեց, և միշտ հպարտանում էր, երբ Կարինեն նվագում էր հյուրերի համար։
Ավագ դպրոցում բոլոր աղջիկները վազում էին դիսկոտեկներ, բայց Կարինեն միշտ նստում էր տանը և քրտնաջան աշխատում։ Նա պետք է ընդունվեր այն համալսարանը, որն իր համար ընտրել էր մայրը։ Ուսանողական տարիներին Կարինեն էլի ոչ մի տեղ չէր գնում, քանի որ մայրը դրան հավանություն չէր տալիս: Երեկույթներ, գիշերային ակումբներ, ռեստորաններ, երիտասարդական հավաքույթներ՝ այս ամենը պարզապես անցնում էր Կարինեի կողքով։ Նա ստացավ դիպլոմ, աշխատանքի ընդունվեց, որտեղ հանդիպեց Վարդանին։ Կարինեին անմիջապես դուր եկավ հաճելի երիտասարդը, բայց նա նույնիսկ վախենում էր նայել տղայի ուղղությամբ։
Սակայն Կատյան նույնպես տպավորել էր Վարդանին, և մի անգամ աշխատանքից հետո նրան հրավիրեց մի բաժակ սուրճ խմելու։ Նրանք սկսեցին հանդիպել, բայց Կարինեն դեռ վախենում էր այդ մասին պատմել մորը։ Նա ամենատարբեր պատճառաբանություններ էր բերում իր ուշացումները բացատրելու համար։ Երբ Վարդանը Կարինեին ամուսնության առաջարկ արեց, այլևս հնարավոր չէր լռել։ Մայրիկը ընկճված ու վրդովված էր։ Նա սեղմեց շրթունքները և ասաց, որ նման բան չէր սպասում աղջկանից։ Ուզում ես ասել, որ հարսանիքից հետո ինձ կլքե՞ս,- հարցրեց մայրը. Մայրիկ, սիրելիս, մենք հաճախ կգանք քեզ այցելության: Դու նունպես կարող ես գալ մեզ մոտ, երբ ցանկանաս,- ժպտաց երջանիկ Կարինեն և փորձեց գրկել մորը, բայց նա շրջվեց և լուռ մտավ իր սենյակ:
Կարինեն և Վարդանն ամուսնացան, բնակարան վարձեցին, իսկ հետո Կարիեի մայրը փոխեց իր վերաբերմունքը։ Նա ամեն րոպե զանգում էր դստերը՝ իմանալու, թե ինչ վիճակում է: Երեկոյան նա զանգահարում էր և ողբում, որ իրեն լավ չի զգում, իսկ աղջիկը շտապում էր մոր մոտ։ Բայց տանը նրան սպասում էր ծաղկող և եռանդուն Իրինան: Հետո նա սկսեց գրեթե ամեն երեկո այցելել դստերը և առանց նախազգուշացման։ Բնականաբար, Վարդանին դուր չէր գալիս այս իրավիճակը, բայց նա տեսնում էր, թե որքան է իր կինը կապված մոր հետ, ուստի դիմանում էր։ Իրինան միշտ դժգոհ էր իր փեսայից։ Ի վերջո, Վարդանը և Կարիեն սկսեցին վիճել դրա պատճառով, և մի քանի ամիս անց բաժանվեցին:
Կարիեն վերադարձավ իր ծնողների տուն։ Այնուհետև ևս մի քանի փորձեր եղան անձնական կյանք կազմելու համար, բայց ոչինչ չստացվեց Իրինայի համառության և եսասիրության պատճառով: Նա համառորեն չէր ուզում, որ աղջիկը հեռանա իր կողքից։ Անցան տարիներ, Կարինեն կորցրեց անձնական երջանկության հույսը և գլխովին ընկավ աշխատանքի մեջ: Նրա կարիերան հաջողությամբ զարգանում էր, թեև աշխատանքը ոչ մի ուրախություն չէր բերում։ Իրինան սրտի լուրջ վիրահատության ենթարկվեց, և այժմ նա հատուկ խնամքի կարիք ուներ։ Ամեն ինչ պտտվում էր նրա ցանկությունների, դժգոհության շուրջ, բայց Կարինեն արդեն սովոր էր դրան, և նա այլ կերպ չէր պատկերացնում իր կյանքը:
Եվ հետո նա պատահաբար հանդիպեց Արմենին: Դա սեր էր առաջին հայացքից: Կարինեն երջանկությունից թռչում էր, և նրա միակ ցանկությունը 24 ժամ Արմենի հետ լինելն էր։ Այս անգամ նա վճռական էր տրամադրված. Նա նաև ցանկանում էր իր անձնական երջանկությունը, իհարկե, ոչ ի վնաս մոր առողջությանը։ Նա լավ բուժքույր գտավ, ինչպես նաև տնային տնտեսուհի վարձեց, ով պատրաստ էր ամեն օր գալ Իրինայի մոտ: Մայրիկը սկանդալ սարքեց, բայց այնպես, որը երբեք չի եղել Կարինեի կյանքում: Նա լուռ լսեց մորը, իսկ հետո հանգիստ ասաց.
Դու կործանեցիր իմ կյանքը։ Ուրեմն թույլ տուր ինձ քեզանից առանձին մարդ զգամ գոնե 40 տարեկանում։ Բաց թող ինձ, ես փոքր աղջիկ չեմ, այլ անկախ, չափահաս կին եմ։ Ես քեզ չեմ թողնում, ես միշտ կօգնեմ քեզ, դու դա գիտես։ Դրանից հետո Կարինեն հավաքեց իրերը և տեղափոխվեց Արմենի մոտ։ Հաջորդ օրը նա զանգահարեց մորը, սակայն կինը չպատասխանեց։ Կարինեն աշխատանքից հետո սրտում անհանգստությամբ շտապեց մոր տուն։ Նա իրեն մեղավոր էր զգում, քանի որ մայրը վատառողջ էր։ Կարիեն բանալիով բացեց դուռը, մտավ տուն, բայց Իրինան տանը չէր։ Սեղանի վրա Կարինեն նկատեց մի նամակ, որտեղ մայրը գրել էր.
«Աղջի՛կ, ներիր ինձ, դու ամեն ինչում իրավացի ես։ Միայն հիմա հասկացա, թե որքան եսասեր եմ եղել։ Ապրիր երջանիկ, ես հեռանում եմ քեզնից, որպեսզի չփչացնեմ քո կյանքը»: Կարիեն սկսեց լաց լինել։ Նա չէր հասկանում, թե որտեղ պետք է փնտրի մորը, քանի որ նրա բոլոր մտերիմները վաղուց մահացել էին, իսկ Իրինան ընկերներ չուներ։ Հարևաններից մեկն ասաց, որ մուտքի մոտ հանդիպել է Իրինային։ Նա մեծ պայուսակ էր տանում և ասաց, որ պատրաստվում է այցելել եղբորը:
Կարինան չուներ խորթ եղբոր հասցեն, հեռախոսահամարը։ Նա սկսեց քրքրել մոր նոթատետրերը և գտավ հարազատի կոորդինատները։ Նա ապրում էր հարևան քաղաքում, և Արմենն ու Կարինեն գնացին այնտեղ։ Դուռը բացեց մի տարեց տղամարդ։ «Որտե՞ղ է մայրիկը»: Տղամարդը նրանց հրավիրեց տուն, և աղջիկը տեսավ մորը սեղանի մոտ նստած։ Նա շտապեց նրա մոտ, ամուր գրկեց նրան և ասաց, որ մայրիկը պետք է իր հետ տուն գնա: Եթե քո կողքին ապրեմ, էլի կխառնեմ ամեն ինչ,- հառաչեց մայրիկը: Արմենն առաջարկեց ապրել իր բնակարանում,- Ես չեմ կարողանա նորմալ կյանքով ապրել, եթե իմանամ, որ դու մենակ ես օտար քաղաքում։ Իսկ հետո ինչպե՞ս ես տեսնելու քո ապագա թոռնիկներին։ Նրանք վերադարձան տուն։ Կարինեն հաճախ է այցելում մորը, այդ դեպքից հետո նա շատ էր փոխվել։ Այժմ նրանք հիանալի հարաբերություններ ունեն։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց ՆՈՐ ԻՆՖՈ-ն
