16 տարեկանում իմացա, որ իմ կենսաբանական հայրը լքել է մորս իմ ծնվելուց առաջ, իսկ խորթ հորս հետ հանդիպել են, երբ ես վեց ամսական էի։ Ինձ համար շոկ էր, որ գենետիկորեն օտար մարդը որդեգրել է ինձ և այնպես դաստիարակել, որ ես պատկերացում անգամ չունեի, որ նրա հետ ազգակցական որևէ կապ չունեմ: Մենք ամեն ինչ քննարկեցինք, և ես ասացի, որ Վլադիմիրը (դա իմ խորթ հոր անունն է) իմ սեփական հայրն է, և ես ուրիշին երբեք չեմ ունեցել և չեմ ունենա։ Մենք չանդրադարձանք այս հարցին, քանի դեռ տեղի չունեցավ հետևյալը.
Երկու շաբաթ առաջ էր․ ես զբաղված էի տնային գործերով: Հանկարծ դուռը թակեցին. Ես նայեցի դիտակի անցքից և հարցրի, թե ով է այնտեղ: Մի տղամարդ էր կանգնած դռան դիմաց։ Նա վատ և կեղտոտ շորերով էր, բոլորովին կնճռոտված, չսափրված տեսքով՝ ճամպրուկը ձեռքին։ Նա ասաց, որ իմ հայրն է և ես շփոթված անմիջապես բացեցի դուռը։
-Դե ինչ, աղջիկս, ընդունիր հայրիկիդ,- ժպտաց տղամարդն ու փորձեց մտնել բնակարան: Այդպիսի վերաբերմունքից ես պարզապես շշմեցի։
-Կներեք, բայց հայրս ապրում է կողքի փողոցում, իսկ ես Ձեզ չեմ ճանաչում։ Սրա լսելով տղամարդը բարձրաձայն ասաց, որ ինքը միշտ սիրել է ինձ և մորս, բայց երբ իմացել է, որ նա ամուսնացել է բաժանումից մեկ տարի էլ չանցած, որոշել է, որ ավելի լավ է մեզանից հեռու մնա և չխանգարի մեզ իր ներկայությամբ։ Իսկ հիմա նա օգնության կարիք ունի։ Նա ասաց, որ ինքը շատ վատ է, որ ես նրան պետք է իմ տանն ընդունեմ, որ նա բուժվի մայրաքաղաքի կլինիկայում, խնդրեց, որ նրան խնամեմ, քանի որ նա իմ հայրն է։
Ես լսեցի նրա խոսքերը, բայց դրանք ինձ ասես չէին հասնում, ես պարզապես ցնցված էի նման պահվածքից։ Երբ տղամարդը տեսավ, որ ես սյան պես կանգնած եմ, սաստիկ զայրացավ։ Նա փորձեց ներխուժել բնակարան և պահանջել, որ ես կատարեմ իմ երեխայական պարտականությունը։
— Ես տեսնում եմ, թե որքան լավ է մայրդ դաստիարակել քեզ, բայց դու ինձ կյանքովդ ես պարտք։ Եթե ինձ լավ ձևով ներս չթողնես, ես քեզ դատի կտամ և այդ ժամանակ դու պարտավոր կլինես աջակցել ինձ։
Լսելով այդ խոսքերը ես զայրույթից դուրս հրեցի այդ տղամարդուն դռան շեմքից ու շրխկացրեցի դուռը։ Ես սկսեցի բղավել, որ նա ինձ համար հայր չէ, և որ նա պետք է վերադառնա այնտեղ, որտեղից եկել է, որ իմ իսկական հայրը միշտ ինձ հետ է, և և Ես նրան ոչինչ պարտք չեմ:
Տղամարդը հեռացավ և ասաց, որ կթողնի իր հասցեն փոստարկղում, որպեսզի ես կարողանամ օգնել իրեն՝ ավելի լավ մտածելուց հետո: Ամբողջ օրը հեկեկում էի։ Իսկ երեկոյան ծնողներիս պատմեցի կատարվածի մասին։ Նրանք ինձ աջակցեցին և ասացին, որ կլինի այնպես, ինչպես ես կորոշեմ։ Բայց ես չեմ պատրաստվում օգնել նրան, այդ մարդն իմ հայրը չէ։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց ՆՈՐ ԻՆՖՈ-ն
