Վազգենը որոշեց ստուգել կնոջը, նա բնակարանում գա ղտնի տեսախցիկներ դրեց, իրերը հավաքեց ճամպրուկի մեջ, գրություն գրեց և գնաց մոտակա փողոցներից մեկում գտնվող ճաշարան: Այնտեղ նա հանեց նոութբուքը և սկսեց հետևել, թե ինչ է կատարվում բնակարանում։ 30 րոպե սպասելուց հետո Լիանան վերադարձավ բնակարան։
Վազգենը ստիպված եղավ ևս մի քանի րոպե սպասել, որպեսզի կինը նկատի այդ գրառումը։ Երբ նա վերցրեց հաղորդագրությունն իր ձեռքը, Վազգենը քա րացավ։ Նրա համար սա ճշմարտության պահն էր։ Լիանան նստեց բազմոցին։ Որոշ ժամանակ նա պարզապես նստեց և նայեց գրությանը: Հետո նա վեր կացավ և սկսեց արագ շրջել սենյակով։
Ինչ-որ պահի նա կանգ առավ և սկսեց լ աց լինել։Վազգենի երջանկությունը սահմաններ չուներ։ Նա արագ խցկեց նոութբուքը պայուսակի մեջ, վճարեց մատուցողուհուն սուրճի համար և շտապեց տուն։ Այնտեղ նա սպասում էր և՛ ուրախ, և՛ ս րտաճմլիկ տեսարանի։ Լիանան նստեց գորգի վրա ու այնպիսի ուժով հե կեկաց, որ նույնիսկ անմիջապես չնկատեց բնակարանում ամուսնու հայտնվելը.
-Սիրելիս, ինչ ես անում,- Վազգենը սիրալիրորեն շտապեց իր սիրելիի մոտ,-ես ոչ մի տեղ չեմ գնալու։ Ես այստեղ եմ քեզ հետ: Ամեն ինչ լավ է: Նա ստիպված էր երկար ժամանակ հա նգստացնել Լիանային։ Ընթացքում նա բացատրեց նրան, թե ինչ է տեղի ունեցել և ինչու է որոշել այդպես անել։ Լիանանա նույնիսկ չկարողացավ պատասխան գտնել։
Նա պարզապես նայեց նրան՝ կարմրած աչքերով, լի տարակուսանքով և ջուր խմեց մի բաժակից։Սկզբում Վազգենը նույնիսկ մե ղավոր էր զգում։ Այնուամենայնիվ, նա արցո ւնքների էր հասցրել իր սիրելիին: Բայց մյուս կողմից բավական ուրախություն կար։ Այժմ նա հաստատ համոզված էր, որ ինքը Լիանային պետք է։Մեկ շաբաթ անց Լիանան աշխատանքից հետո նրան կանչեց սրճարան։
Այդ օրերին նա իրեն որոշակի լուռ էր պահում, սակայն Վազգենը դա վերագրում էր վերջին շրջանի ս թրեսին։ Նա միանգամայն վստահ էր, որ շուտով ամեն ինչ կլինի նախկինի պես. -Ես այլևս չեմ կարող այսպես, — ասաց Լիանան, -մենք պետք է բ աժանվենք: — Ինչ, ինչու,- Վազգենն անկեղծորեն շփ ոթված էր։ -Ես չէի ուզում հիմար ստուգման առարկա դառնալ։
Դու պատկերացում չունես, թե ինչի միջով եմ անցել այդ օրը։ Դու երջանիկ էիր, երբ ես վա տ էի: Եվ ամբողջ շաբաթ դու շրջում ես սիրամարգի պես հպարտ այն փաստով, որ դու ինձ ն յարդային խա նգարման հասցրիր։ Ես քեզ մի գ աղտնիք կասեմ: Եթե ինձ հետ հարցեր ունեիր կամ կա սկածներ , բավական էր միայն խոսել ինձ հետ։ Հավատա, որ խոսակցությունների ժամանակ պակաս արցո ւնքներ չեն լինում։
-Բայց լսիր.. -Թող սա քեզ դաս լինի։ Ես հեռանում եմ։ Ես չեմ ուզում քեզ հետ գործ ունենալ։ Իրերս կվերցնեմ վաղը։ Այս խոսքերով Լիանան վեր կացավ սեղանից և դուրս եկավ սրճարանից։ Վազգենը չհետևեց նրան։ Նա ինքն իրեն սուրճ պատվիրեց և նայեց մուգ խ միչքին։ Առանց մի կում խմելու՝ նա գնաց տուն։ Արդյոք աղջկա կամ տղայի ստուգումը ընդունելի է հարաբերություններում: Արդյոք Լիանան ճիշտ է վարվել: Վազգենը բարոյական իրավունք ուներ իր ընկերուհուն նման փորձության ենթարկելու։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց` News87daily.com-ը:
