Ամեն անգամ, երբ ես ու ամուսինս գնում ենք առ ողջարան, հարսս ու որդիս թարս են նայում մեզ․ մենք ինչ է իրավունք չունե՞նք մեր փողերը տնօրինել այնպես, ինչպես ուզում ենք

Գուցե ինչ-որ մեկին վա խեցնում է թոշակի անցնելը, բայց կարող եմ ասել, որ ես ու ամուսինս նոր ենք սկսել ապրել։ Մենք ամբողջ կյանքում քրտնաջան աշխատել ենք, կարողացանք որոշակի գումար խնայել ծերության համար և այժմ, վերջապես, քաղում ենք մեր աշխատանքի քաղցր պտուղները։ Ես երեսունհինգ տարի աշխատել եմ դպրոցում, իսկ ամուսինս՝ բեռնատարի վարորդ: Իսկ հիմա արդեն մի քանի տարի է՝ թոշակառու ենք և կարող ենք մեզ թույլ տալ գնալ առողջարաններ՝ մեր առողջությունը մի փոքր բարելավելու համար։

Անցյալ տարի գնացինք ծով։ Ջերմացանք, արևային լոգանք ընդունեցինք՝ ուղղակիորեն զգացինք կյանքի համը։ Այս ամառ մենք այցելեցինք մի առո ղջարան։ Մեր հասակակիցները շատ էին, երեկոները հավաքվում էինք կրակի շուրջ, երգեր երգում։ Մենք նոր ընկերներ ձեռք բերեցինք։ Բայց կա մեկ խնդիր՝ մեր աղջիկը։ Նա ամուսնու և երեխաների հետ մեզ հետ է ապրում։ Եվ ամեն անգամ, երբ ես ու ամուսինս արձակուրդ ենք գնում,

դուստրս իր դժգոհությունն է հայտնում, որ մենք փող ենք վատնում, իսկ իրենք պարտք են վերցնում, որպեսզի մեքենայի վարկը փակեն. ու ընդհանրապես մեր տարիքում պետք է տանը նստենք ու թոռնիկներին կերակրենք։ Ես չդիմացա իմ հասցեին հնչող անհեթեթ մեղադրանքներին և աղջկաս բացատրեցի, որ մենք իրեն ոչինչ պարտք չենք, թող շնորհակալություն հայտնի իր ունեցածի համար։ Նա ոչ միայն իր փեսայի ու երեխաների հետ է ապրում մեր տանը, այլեւ ուզում է, որ մենք վարկով օգնենք իրենց ու նստենք երեխաների հետ, մինչ նրանք աշխատում են։

Իմ ժամանակ ինձ ոչ ոք չէր օգնում երեխաների հարցում, ես ինքս էի ամեն ինչ անում: Չէ՞ որ երեխաների համար մանկապարտեզ կա։ Մեքենայի համար էլ ոչ ոք չի խնդրել, որ վարկ վերցնեն: Դստերս հետ մեր հարաբերությունները շարունակում են լարված մնալ: Բնականաբար, ես չեմ պատրաստվում երեխաներին տնից հանել, մենք միասին ենք ապրելու, քանի որ նրանք սեփական բնակարան չունեն։

Բայց ինչպե՞ս կարող ենք բացատրել մեր դստերը, որ մենք նրանց տանիք ենք տվել իրենց գլխավերեւում, և որ մենք պարտավոր չենք փակել նրանց վարկերն ու պարտքերը: Որպեսզի չմտածեք, որ ես վատ տատիկ եմ, սիրում եմ իմ թոռներին, բայց պետք է նաև հոգ տանեմ իմ առողջության մասին։ Իսկ թոռներն ունեն ծնողներ, ովքեր պատասխանատու են իրենց համար։ Ինչու՞ են երիտասարդներն այդպիսին։ Մեր ժամանակ բոլորն ավելի պատասխանատու էին ու անկախ։

Նյութը հրապարակման պատրաստեց News415Media

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: