Երբ ամուսինները սիրում և հարգում են միմյանց, նրանց մոտ ցանկություն է առաջանում զարգանալու և ապագա կյանքի համար որոշ ծրագրեր կազմելու։ Բայց այս ժամանակահատվածում սիրահարված մարդիկ հաճախ որոշակի ռիսկերի են դիմում։ Բնակարանի ընդհանուր սեփականության մասնաբաժինը նույնիսկ կարող է գայթակղություն դառնալ: Թեև վեճեր լինում են նաև ավելի մանր պատճառներով։
Ինչպե՞ս կարող եք պաշտպանել Ձեզ ամուսնալուծության դեպքում: Ի վերջո, ինչպիսի հարաբերություններ էլ լինեն սկզբում, վերջում ամեն ինչ կորոշի դատարանը։ Իսկ նա կհետևի միայն օրենքի տառին՝ չշեղվելով բարոյական հարցերից։ Ըստ այդմ, ավելի լավ է նախօրոք մտածել հետևանքների մասին։ Այսպիսով, խնայեք Ձեր նյարդերը և խորհրդակցեք փաստաբանի հետ:
Ինչպե՞ս սկսվեց ամեն ինչ․ Երկրորդ անգամ ամուսնացա 4 տարի առաջ։ Այն ժամանակ ինձ թվում էր, թե Սաշան հիանալի թեկնածու է: Ես դեռ սիրում եմ նրան, չնայած մեր հարաբերությունների լարվածությանը: Համառոտ մեր մասին՝ 29 տարեկան ենք, երկուսս էլ աշխատում ենք, երեխաներ դեռ չունենք։ Ես զբաղվում եմ ինտերիերի դիզայնով, նա սովորական մենեջեր է ընկերությունում։
Թեև մենք կարծես թե աղքատության մեջ չենք, բայց չի հաջողվում խնայել մեր բնակարանի գնման համար: Ընդհանրապես ամեն ինչ այնպես է, ինչպես շատ այլ մարդկանց մոտ։ Վարձում ենք երկու սենյականոց բնակարան քաղաքի լավ տարածքում։ Թեև ընդհանուր ընկերները մեզ առաջարկեցին տեղափոխվել մեկ սենյականոց բնակարան՝ խնայելու համար, բայց ես անձամբ կարծում եմ, որ դա վատ գաղափար է։
Երկու մեծահասակները չեն կարող կիսել նույն սենյակը: Կարևոր չէ, թե ինչ չափի է այն: Ես սիրում եմ հեռուստահաղորդումներ դիտել, իսկ Սաշան սիրում է ֆուտբոլ։ Առանձին սենյակը շատ է օգնում անձնական կյանքում՝ հոգու ընկերոջը չխանգարելու համար: Մի խոսքով, մեկ սենյակը տարբերակ չէ։
Իսկ վերջերս սիրելի պապիկիցս բնակարան ժառանգեցի քաղաքի ծայրամասում։ Սակայն այն քանդված է, առանց վերանորոգման, հին կահույքով։ Ինչ անել դրա հետ, պարզ չէ: Վերանորոգումը մեծ գումար կպահանջի, իսկ այնտեղ ապրելը տարբերակ չէ։ Բայց Սաշան, լսելով իմ ժառանգության մասին, իսկույն «փայլուն» ծրագիր մշակեց։ Նա ասաց, որ շատ լավ կլինի, եթե բնակարանը վաճառենք, հետո վարկ վերցնենք և այս գումարով սեփական բնակարան գնենք։
Եվ այսպես սկսվեց մեծ դիմակայությունը, քանի որ ես դեմ էի, անմիջապես հիշեցի մեր վերջին դժգոհությունները և այլն։ Եվ պետք է ասեմ, որ սա ինձ ստիպեց նորից մտածել մեր հարաբերությունների մասին։ Փաստն այն է, որ վեց ամիս առաջ մենք բաժանման շեմին էինք և դրանում երկուսս էլ մեղավոր էինք։ Ի դեպ, երդվել էինք, որ այդ մասին միմյանց երբեք չպետք է հիշեցնենք։
Ես անկեղծորեն չեմ հասկանում, թե ինչպես կարող են ինձ ստիպել վաճառել ժառանգությունը, եթե ես չեմ ցանկանում։ Ճիշտ է մենք միմյանց ամենամոտ մարդիկ ենք և պետք է լիովին վստահենք միմյանց, բայց ես զգում եմ, որ սա վատ գաղափար է: Բայց ամուսինս չի կարողանում հանգստանալ. Բանը հասավ նրա,որ մենք սկսեցինք քնել տարբեր սենյակներում։
Սսկեսուրս սկսեց մտերմանալ ինձ հետ, չնայած նրան, որ մեր հարաբերությունները միշտ էլ պաշտոնական են եղել։ Հանդիպել ենք տոն օրերին և վերջ, երբեք միմյանց չենք զանգահարել, իսկ հիմա չգիտես ինչու փոխել է վերաբերմունքը իմ նկատմամբ:
Նա անընդհատ ասում էր, թե որքան լավ կզգանք ես ու ամուսինս մեր սեփական բնակարանում և այդ ժամանակ հարկ չի լինի ամեն ամիս տան համար գումար վճարել։ Չգիտես ինչու, ես մոռացել էի, որ պետք է ինչ-որ կերպ մարենք մեր վարկերը: Սակայն ես վախենում եմ։ Անշարժ գույքի առք ու վաճառքը լուրջ քայլ է մեր ժամանակներում: Եվ ես այժմ չգիտեմ, թե որն է ճիշտը։ Իսկ ի՞նչ եք կարծում Դուք հարգելի ընթերցողներ․․․
Նյութը հրապարակման պատրաստեց ՆՈՐ ԻՆՖՈ-ն
