Հասա տուն այն պահին, երբ կինս սեղան էր դնում․ Հանգիստ բռնեցի ձեռքից ու․․․
Երբ այդ երեկո տուն հասա, կինս սեղան էր գցում:
Ես բռնեցի նրա ձեռքը և աս ացի, որ պետք է խոսել: Նա նստեց ու սկսեց հան գիստ ուտել: Կրկին ես տեսա նրա աչքերի ցա վը: Հան-
կարծ հասկացա, որ ոչինչ չեմ կարող ասել: Բայց ես ստիպված էի դա անել, ես ուզում էի ամուս նալո ւծվել: Ես հանգիստ բերեցի այս
թեման: Թվում էր, թե նա բոլորովին էլ զայ րացած չէր: Նա ինձ միայն կամացուկ հարցրեց.
«Ինչո՞ւ»: Ես չպատասխանեցի: Եվ դա նրան զայ րացրեց: Նա հանկարծ սկսեց գո ռալ, որ ես տղամարդ չեմ: Մենք այդ երեկո չխոսե-
ցինք: Նա լա ց եղավ: Ես գիտ եի, որ նա ուզում է իմ անալ, թե ինչ է պատ ահել մեր ամուս նության հետ: Բայց ինձ համար դժ վար էր
խոստովանել, որ իմ սիրտն այժմ պատ կանում է մեկ ուրիշին ՝ Ջեյնին: Որ այլեւս չեմ սիրում նրան: Ես պարզ ապես խղճացի նրան :
Մե ղ քի խոր զգացումով ես կազմեցի ամուսն ալո ւծության թերթերը, որոնք ասում էին, որ իր մոտ կմնա մեր տունը, մեքենան և իմ
ընկերության 30% -ը: Նա կարդաց այն, ապա կտոր-կտոր արեց:
Կինը, որի հետ մենք ապրել ենք 10 տարի, ինձ համար անծանոթ է դարձել: Վերջապես նա սկսեց լա ց լինել: Ամուսնալո ւծության գա-
ղափարը,որով ես տարվածէի վերջին մի քանի շաբաթվա ընթացքում,ավելի պարզ ու հստակ դարձավ:Հաջորդ օրը ես ուշ վերադար-
ձա տուն և գտա նրան սեղանի շուրջ ինչ-որ բան գրելիս: Ես չէի ընթրել և ուղիղ պառկեցի քնելու, քանի որ մյուս օրվա ծանրաբեռն-
ված օրվանից հետո շատ հոգնած էի: Երբ ես արթնացա,նա դեռ նստած էր սեղանի մոտ ու գրում էր. Բայց դա ինձ չէր հետաքրքրում,
այնպես որ ես գլորվեցի ու նորից քնեցի :
Եվ առավոտյան նա ինձ ծանոթացրեց ամուսնալ ու ծության իր պայմա նների հետ: Ինձնից ոչինչ չի պա հանջվել, միայն ամուսնալու-
ծությունը մեկ ամսով հետաձգել: Նա խնդ րեց ինձ, որ փորձեմ այս ամիս նոր մալ կյանք վարել և ամեն ջանք գործադրել դրա համար:
Պատճառը պարզ էր. Մեր որդին քննություններ էր սկսում, և նա չէր ցանկանում, որ նա նեղվեր մեր բաժանությունից: Դա լավ էր ինձ
համար: Բայց կար ևս մեկ պայման. Այս ամսվա ընթացքում ամեն օր ես ստիպված էի նրան իմ գրկից սենյակից դուրս բերել, ինչպես
մեր հարսանիքի օրը: Ես կարծում էի, որ նա խենթացել է:
Բայց որպեսզի չփչացնեմ մեր համատեղ վերջին օրերի հարաբերությունները, ես ընդունեցի այս տարօրինակ պահանջը :Ես պատ-
մեցի Ջեյնին կնոջս ամուսնալուծության պայմանների մասին: Նա ծիծաղեց և ասաց, որ դա աբսուրդ է: Ամուսնալո ւծություն խնդրե-
լուց ի վեր կինս և ես ոչ մի ֆիզիկական շփում չենք ունեցել: Ուստի առաջին օրը, երբ ես նրան գրկում էի, անհարմար թվաց: Մեր որ-
դին կանգնեց ետևում և ծափ տվեց ՝ ուրախանալով, թե ինչպես է հայրը տանում մայրիկին: Նրա խոսքերը ինձ ցա վ պատճառեցին:
Կինը լուռ ասաց. «Մի՛ պատմիր քո որդուն ամուսնալո ւծության մասին»:
Ես մի փոքր հուզ ված գլխով արեցի: Ես նրան իջեցրի գետնին մուտքի դռնից դուրս, և նա գնաց աշխ ատանքի: Ես նու յնպես գնացի
գրասենյակ :Երկրորդ օրը երկո ւսս էլ մեզ ավելի լավ էինք զգում: Նա ինձ ամուր պահեց: Ես զգում էի նրա օծանելիքի հոտը: Ես հաս-
կացա, որ շատ երկար ժամանակ չէի նայել այս կնոջը: Եվ ես հասկացա, որ նա արդեն երիտասարդ չէ: Նուրբ գծեր դեմքի վրա, մոխ-
րագույն մազեր … Մեր ամուսնությունն իր հետքը թողեց նրա վրա: Չոր րորդ օրը, երբ ես նրան գրկեցի, զգացի, որ մտեր մությունը
վերադարձավ: Այս կինը ինձ տվեց իր կյանքի 10 տարին:
5-րդ և 6-րդ օրը ես կրկին զգացի, որ մտերմության զգացումը ուժեղանում է, և ես այդ մասին Ջեյնին չասացի: Այսպիսով, գրեթե մեկ
ամիս անցավ աննկատ: Միգուցե ամենօրյա մարզումներս ինձ ավելի ուժեղ էին դարձնում :Եվ ահա մի առավոտ նա փնտրում էր, թե
ինչ հագնի: Նա հոգոց հանեց և ասաց, որ բոլոր զգես տները մեծ են իր համար: Եվ հան կարծ հաս կացա, թե որքան է նա նիհարել:
Հավանաբար սա է պատճառը, որ ինձ համար այդքան հեշտ էր նրան տանել իմ գրկում: Անգիտակցաբար ես շոյեցի նրա գլուխը: Այդ
պահին մեր որդին ներս մտավ և ասաց, որ ժամանակն է, որ ես մայրիկիս ներքև տանեմ:
Կինը խնդրեց որդուն գալ ու ամուր գրկեց նրան: Ես երես թեքեցի, քանի որ վա խենում էի, որ կարող եմ վերջին պահ ին միտքս փո-
խել: Ես նրան գրկեցի, նա գրկեց պա րանոցս, ես էլ ավելի ամուր գրկեցի նրան: Դա կարծես մեր հարսանիքի օրն էր: Միայն նրա նի-
հարությունն էր ինձ խիստ վրդովեցրել :Վերջին օրը ամուր գրկեցի նրան և ասացի, որ չեմ նկատել, թե ինչպես է մեր կյանքից մոտի-
կությունն անհետանում: Հասա գրասենյակ ու դուրս թռա մեքենայից, նույնիսկ դուռը չփակելով: Վա խենում էի, որ ցանկացած ուշա-
ցում կարող է ստիպել ինձ փոխել միտքս: Ես բարձրացա վերեւ: Ջեյնը բացեց դուռը, և ես ասացի. «Կներես Ջեյն, բայց ես այլևս չեմ
ուզում ամուսնալո ւծվել»: Նա զարմացած նայեց ինձ, իսկ հետո շոշափեց ճակատս:
«Դու ջերմություն ունե՞ս»: Ես վերցրի նրա ձեռքը և ասացի. «Կներես Ջեյն, բայց ես չեմ ամուսնալ ուծվի: Իմ ամուս նությունը ձանձ-
րալի էր, քանի որ ես չէի գնահատում մեր կյանքի մանրամասները, և ոչ այն պատ ճառով, որ մենք այլևս չենք սիրում միմյանց :Հիմա
ես հասկանում եմ, որ ինչպես հարսանիքի օրը ես նրան գրկած տանում էի տուն, այնպես էլ ես նրան պետք է տանեմ իմ ձեռքերում,
մինչ մահը չբաժանվի մեզ »: Ջեյնը սկսում էր հասկանալ իմ խոսքերի իմաստը: Նա ապ տակեց ինձ, փա կեց դուռը և արտ ասվեց:Ես
ճանապարհին կանգ առա ծաղիկների խանութում և կնոջս համար ծաղկեփունջ պատվիրեցի: Վաճառողուհին հարցրեց, թե ինչ է
պետք գրել քարտի վրա: Ես ժպտացի և գրեցի.
«Ես քեզ ամեն օր առավոտյան կուղեկցեմ իմ ձեռքերում, մինչև մա հը կբաժանի մեզ»:Այդ երեկո ես հասա տուն ծաղիկների փունջով
ժպիտը դեմքին և բարձրացա մեր ննջասենյակ: Կինս մա հացած պա ռկած էր մա հճակալին :Նա ամիսներ շարո ւնակ պայքարում էր
քա ղ ց կեղի դեմ,և ես այնքան զբաղված էի Ջեյնի հետ սիրավեպով,որ նույնիսկ չէի նկատում դա: Կինս գիտեր, որ շուտով կմահանա,
և միևնույն ժամանակ, նա ուզում էր պաշտպանել ինձ մեր որդու զայ րույթից, որն ամուսնալո ւծվելու դեպքում ընկնելու էր ինձ
վրա: Նրա համար գլխավորն այն էր, որ որդու աչքում ես սիրող ամուսին մնայի …
Փոքր մանրա մասները շատ կա րևոր են հարաբե րությունների մեջ: Սա բանկ ում գտ նվող տուն, մեքենա կամ փող չէ: Այս բա ները
ստեղ-ծում են երջանկության համար բարենպաստ միջավայր, բայց ինքնին դրանք երջանկություն չեն բերում: Այնպես որ, ժամանակ
հատկացրեք ձեր ամո ւսնու լավ ընկերը լինելու համար և ուշադրո ւթյուն դարձրեք այն մանրուքներին, որոնք ձեր մեջ մտերմություն
են ստեղծում: Եվ թող ձեր ամուսնությունը երջանիկ լինի:
