Ի հիշատակ կնոջն այս տղամարդն իր կյանքից 22 տարի հատկացրել է գյուղից քաղաք ճանապարհ կառուցելու համար

Եվ կրկին Հնդկաստան: Բայց ոչ այնպիսին, ինչպիսին ընդունված է սովորաբար հաշվի առնել, դատելով հմայիչ ճանապարհորդական ամսագրերից: Հնդկաստանը շատ աղքատ և հարյուրավոր դժվար ճակատագրերով և տխուր պատմություններով պետություն է:

Դաշատրա Մանջին սիրահարվել էր դեռահասի պես: Այնպես էր սիրահարված, որ անմիջապես որոշեց ամուսնանալ: Նա ցանկանում էր իր ամբողջ կյանքն անցկացնել իր սիրելիի հետ: Բայց ճակատագիրն այլ պլաններ ուներ: Մի անգամ նրա կինը հիվանդացավ: Այնքան ուժեղ, որ գյուղացիներից ոչ մեկը չէր չկարողանում նրան օգնել, և տղան որոշեց իր կնոջը տանել քաղաք ՝ բժշկի, բայց ցավոց չհասցրեց: Քանի որ ճանապարհը շատ երկար և անհաղթահարելի էր հիվանդ մարդու համար: Ամեն առողջ մարդու չէր հաջողվում անցնել այդ լեռներով:

Վիշտը չսասանեց նրա միտքը: Նա արթնացավ մի օր վաղ առավոտյան, վերցրեց այն մի քանի գործիքները, որոնք նա ժառանգել էր հորից և ճանապարհ ընկավ:

Այս մարդն իր կյանքից մի ամբողջ 22 տարիների հատկացրել է ճանապարհը հարթելու վրա։ Նա բացեց մի թունել, որը կրճատում էր գյուղից քաղաք հեռավորությունը 9կմ-իցդարձնելով՝ 1 կմ:

Նա չուներ օգնականներ: Եվ միայն իր կողքին էր հավատքը, հիշողություններն ու նպատակը: Նա ցանկանում էր պաշտպանել իր բոլոր համագյուղացիներին վշտից: Նա կրճացրեց ճանապարհը, որպեսզի մարդիկ ավելի շուտ հասնեն բժիշկի:

Նա մահացավ 2007 թ., բայց նրա մեծ սիրո և աներևակայելի ազնիվ աշխատանքի պատմությունը շարունակում է փոխանցվել սերնդե սերունդ:

Տեղի բնակիչները կառուցել են հուշահամալիր ՝ ի պատիվ Դաշատրայի:

Ճիշտ է այս պատմությունն ւնեցավ տխուր ավարտ, բայց այն ևս մեկ անգամ ապացուցեց, որ ճշմարիտ, մեծ և համառ սերը գոյություն ունի մեր մոլորակի վրա:

Նյութը հրապարակման պատրաստեց՝ ՆՈՐ ԻՆՖՈ-ն

(Visited 96 times, 1 visits today)
Понравилась статья? Поделиться с друзьями: