Երեկ uմենից շուs եկա տուն. Sեսնnւմ եմ մեր բակnւմ կանգնած է կնnջս ընկերnւհին nւ ինձ է uպաuում․ Շփոթվեցի, բայց ինձ չկորցրեցի․․․

Երեկ uմենից շուs եկա տուն. Sեսնnւմ եմ մեր բակnւմ կանգնած է կնnջս ընկերnւհին nւ ինձ է uպաuում․ Շփոթվեցի, բայց ինձ չկորցր եցի․․․Երեկ աշխատավայրում հոսանքն անջատել էին, և մեզ բոլորիս կեսօրին տուն թողեցին:

Շատ ուրախ գնում էի տուն, մտածում էի, թե ինչպես եմ ամբողջ օրը միայնակ հանգստանալու. որդիս մանկապարտեզում է, կինս՝ աշ խատանքի:Հանկարծ տեսնում եմ, որ կնոջս ընկերուհին, ով ուրիշ քաղաքում է ապրում, կանգնած է մեր բակում:

-Ողջույն, Անի: Ինչպե՞ս ես հայտնվել այստեղ:

-Ես Աստղիկին զգուշացրել էի, որ գալու եմ: Ուղղակի մի օր շուտ եկա, իսկ հեռախոսս կորցրել եմ: Նստած, ձեզ էի սպասում:
-Բան չկա, ես շուտ եմ եկել: Արի գնանք տուն:

Բռնեցի նրա ճամպրուկը և բացեցի դուռը: Վերելակի մոտ տեսա մեր հարևանուհուն,բարևեցի նրան:Տանը բազմոցին տեղավորեցի մեր հյուրին, նա ամբողջ գիշեր ճանապարհին էր եղել, իսկ ինքս գնացի իմ սենյակ և նստեցի համակարգչի առաջ:Մի ժամ անց լսեցի, որ ինչ-որ մեկը փորձում է բանալիով բացել դուռը, բայց ներսից իմ բանալին էր:

Բացեցի:Կինս էր:Կատաղած ցլի հայացքով:Նա առանց որևէ մի բան ասելու՝ ներս մտավ,տեսավ քնած ընկերուհուն և թեթևացած շունչ քաշեց:

Պարզվեց, որ մեր հարևանուհին զանգել էր կնոջս, ասել, որ ինչ-որ անծանոթ աղջկա եմ տուն բերել, իսկ կինս կարծել էր, որ իրեն դավա ճանում եմ:

Այդ օրվանից էլ հարևաններին չեմ բարևում

աղբյուր

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: