https://news99post.com/-ը գրում է․Մենք բառիս բուն իմաստով կրակն ենք ընկել: Մեր տունը գտնվում է Սևանա լճի ափին և երբ ամառը գալիս է, մեր բոլոր բարեկամները, ովքեր ողջ տարվա ընթացքում ոչ մի անգամ չեն հիշում մեր մասին, նույնիսկ չեն շնորհավորում Ամանորը, սուրբ Զատիկը, սկսում են հերթով հիշել մեր մասին: Իսկ ամռանը հերթ չեն տալիս, գալիս են ու գալիս:
Պատկերացրեք ամեն տարի նրանք գալիս են, պետք է նրանց տեղավորել, ապահովել սննդով, տանել զբոսանքի, մի խոսքով ողջ օրն անցնում է նրանց հյուրասիրելով, սենյակները մաքրելով և ամռան ավարտին պարզվում էր, որ բոլորը հանգստացել են, իսկ մենք՝ ոչ: Մենք անցյալ տարի աշնանը մի փոքր վերանորոգեցինք մեր տունը և որոշեցինք, որ ամռան ամիսներին կընդունենք զբոսաշրջիկների: Որպես կանոն, առողջարանային քաղաքներում շատ աշխատանք չկա, հետևաբար, տուրիստական սեզոնի ընթացքում հարկավոր է ավելին վաստակել: Բայց մեր բարեկամները սկսեցին հերթով հայտնվել: Եվ գիտե՞ք ինչն է ամենից շատ զայրացնում, երբ նրանք իրենց ժամանման մասին տեղյակ են պահում 1 -2 ժամ առաջ, երբ արդեն ճանապարհին են:
Գարնանը մայրիկիս պետք էր շտապ վի րահատություն, մենք գումար չունեինք և դիմեցինք մեր, այսպես, կոչված բարեկամներին, բայց նրանցից ոչ ոք չցանկացավ մեզ օգնել, մեզ ասում էին. ինչու՞ վարկ չեք վերցնում և նրանցից ոչ ոք չհետաքրքրվեց, թե ինչպես անցավ մայրիկիս վի րահատությունը, ոչ մեկը ոչ միանգամ չզանգահարեց:
Եվ ահա, երբ շոգերը սկսվեցին, մի օր զանգ ստացանք. մենք շուտով կհասնենք: Ես առանց վարանելու ասացի, շատ լավ, վճարեք քարտին և համեցեք:
Գիտե՞ք ինչ ասացին. Եթե վճարելու ենք, կգնանք հյուրանոց, մենք էլ ուզում էինք ձեզ տեսնել, մի տարի է չենք տեսնվել, էլ որ օրվա հարազատներն եք, որ մենք ձեր տանը մնալու համար պիտի վճարենք:
Ես ասացի. Դուք գիտեք, — ու անջատեցի հեռախոսը:
Կարծում եմ,որ ճիշտ եմ վարվել:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց՝ https://news99post.com/-ը
