Այսօր Աշխատանքից Շուտ Էի Վերադարձլ ,Տուն Մտնելով Լսեցի ,Թե Ինչպես Է Կինս Հեռախոսով Խոսում Ինչ-Որ Մեկի Հետ. Քիչ Էր Մնում Ուշաթափվեի.

Արմենն ամուսնացել է Մարիի հետ երկու տարի առաջ։ Արտաքինից նրանք միմյանց համապատասխանում էին։ Սակայն Արմենի ծնողները գիտեին, որ սա ամուր ամուսնություն չէ: Մարիի քույրը նույնպես ինչ որ բան էր կռահում։ Սկզբում Արմենը մի փոքր սիրահարված էր Մարիին, բայց զգացմունքները արագորեն գոլորշիացան։ Նա պարզապես չհրաժարվեց երեխայից, իսկ հետո շատ սիրեց իր փոքրիկ որդուն, ինչն էլ պահեց նրան ընտանիքում։

Մարին սիրում էր նրան, սկզբում հույս ուներ, որ կարող է փոխադարձության հասնել, բայց վերջերս նա կորցրեց իր վերջին հույսը, հուսահատվեց։ Արմենը չէր հասկանում, թե ինչու ոչինչ չէր զգում նրա հանդեպ։ Նրանք մեկ տարի ապրում էին միմյանց հետ առանց ֆիզիկական մտերմության։ Մի երեկո նա վերադարձավ մի փոքր շուտ և պատահական դարձավ խոսակցության վկան, Մարին ինչ-որ մեկի հետ հեռախոսով խոսում էր։

Նա զգույշ ներս մտավ, որպեսզի երեխային չարթնացնի. -Ես դեռ չեմ խոսել Արմենի հետ այդ մասին: Որդիս դեռ փոքր է։ Կխոսեմ ավելի ուշ: Եղավ մի փոքր դադար. -Հասկանում եմ,- Մարին շարունակեց, -ես կխոսեմ նրա հետ: Հետո կգամ քեզ մոտ։ Դռան շեմին նրան տեսնելով՝ Մարին մի փոքր շշմեց և կանչեց ընթրիքի։ Խոհանոցում նրան անուշահոտ ապուր էր սպասում։ Նա ամեն ինչ լուռ կերավ, ամբողջ ժամանակ Մարին նստած էր կողքին

և մտածում ինչ-որ բանի մասին. -Մենք պետք է խոսենք, — ասաց նա, երբ Արմենը ավարտեց ուտել իր ճաշը: -Լսում եմ, -նա ափսեն մի կողմ դրեց և ձեռքերը խա չեց կրծքին։ Հանկարծ Մարին լ աց եղավ։ — Դու ինձ չես սիրում: Ես այլևս չեմ կարող այսպես։ Կարծում էի, որ ժամանակի ընթացքում ամեն ինչ կփոխվես, բայց շատ սխալվեցի։ Արի վերջ տանք սրան: Մեզ պետք է ամուսնալո ւծություն,- ասաց նա՝ սրբելով արցո ւնքները։

Արմենը լուռ լսեց, չփորձեց մխ իթարել, հետո նույնքան լուռ մտավ հյուրասենյակ։ Մարին գնաց երեխայի մոտ։ Արմենը նստեց և մտածեց: Միանգամից պատկերացրեց, թե ինչպես Մարիի ու երեխայի գնալուց հետո կսկվեն թղթաբանությունները, ալի մենտի հարցը, առանձին կյանքը։Նա մտավ սենյակ, երբ Մարին արդեն քնած էր։ Լուսնի գո ւնատ լույսի տակ շողշողում էր մի գո ւնատ, նի հար մարմիին, բայց նա այնքան լավն է: Ինչու Արմենը նախկինում չէր նկատում դա: Թեքվելով, նա իր շուրթերով մեղմ դիպավ նրա շուրթերին։ Մարին զարմացած բացեց աչքերը. -Կներես, արի նորից սկսենք: Ես չեմ ուզում կորցնել քեզ:

Նյութը հրապարակման պատրաստեց` News87daily.com-ը:

(Visited 6 809 times, 1 visits today)
Понравилась статья? Поделиться с друзьями: